เปิดใจให้กว้างแล้วโฟกัสการเลือกตั้งครั้งนี้ไปที่การทำหน้าที่ของกกต.

Photo by Cyrus Crossan on Unsplash

หลังจากเลือกตั้งเสร็จ ประเทศไทยของเราก็ยังคงมีปัญหาเหมือนแทบทุกครั้ง จริง ๆ มันมีปัญหาตั้งแต่การเลือกตั้งล่วงหน้าแล้ว ซึ่งปัญหาส่วนใหญ่มันเป็นปัญหาจากการทำหน้าที่จัดการของกกต. เริ่มตั้งแต่การลงทะเบียนล่วงหน้า และการลงประชามตินอกเขต ก็ทำให้มันวุ่นวายจนคนหลายคนลงทะเบียนล่วงหน้า แต่ไม่ได้ลงประชามตินอกเขต และก็ไม่ได้คิดโทษตัวเองหรอก อาจคิดในใจว่าพวกแกมันโง่เอง 

ขอโทษนะภรรยานายกยังทำแค่ลงเลือกตั้งล่วงหน้า ไม่ได้รู้ว่าต้องลงประชามตินอกเขตแยกต่างหากด้วย ถ้าระดับภรรยานายกยังไม่รู้ มันก็ไม่แปลกที่คนอีกหลายคนในประเทศจะไม่รู้ แล้วยังให้เวลาเขาลงทะเบียนน้อยอีก เข้าใจว่ามีคนเสียสิทธิส่วนนี้ไปประมาณ 800,000 คน และการเสียสิทธินี้ มันมีผลเหมือนการเสียสิทธิที่ไม่ได้ไปเลือกตั้ง 

นอกจากนี้การจัดการเลือกตั้งล่วงหน้าก็มีปัญหามากมาย ก็ลองดูจากข่าวเองแล้วกันนะครับ ยกตัวอย่างรายชื่อผู้สมัครจากบางพรรคหายไป พอคนไปสอบถามก็บอกว่าเขาโดนตัดสิทธิไปแล้ว ทั้งที่จริงมันเป็นการตกหล่นจากฝั่งกกต. พอรู้ตัวก็เติมเข้าไป แต่คนที่เลือกไปแล้วล่ะ คนที่เขาเชื่อกกต.ว่าผู้สมัครที่เขาจะเลือกโดนตัดสิทธิไปแล้ว แล้วเขาไปเลือกคนอื่น หรือโหวตโนไป ทำให้เขาไม่ได้เลือกคนที่ต้องการ จะรับผิดชอบยังไง คะแนนนึงถึงมันอาจจะเปลี่ยนอะไรไม่ได้ มันก็มีความหมายกับคนเลือกไม่ใช่หรือ 

พอมีปัญหาการเลือกตั้งล่วงหน้า กกต. ควรจะระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในการเลือกตั้งจริง แต่ก็กลับเกิดปัญหาโดยเฉพาะในการนับคะแนน คำถามที่ต้องตอบและชี้แจง เป็นลำดับแรก ๆ คือ ทำไมจำนวนบัตร กับจำนวนผู้มาใช้สิทธิถึงไม่ตรงกัน ปัญหานี้จริง ๆ ไม่ต้องให้ใครมาร้อง พอนับเสร็จ กรรมการประจำหน่วยควรจะต้องนับใหม่เลยไหม หรือหาสาเหตุให้ได้ไหม จำนวนบัตรบัญชีรายชื่อ กับแบบแบ่งเขต ทำไมมันถึงต่างกันอย่างมีนัยสำคัญขนาดนั้น ขั้นตอนการทำงานของกรรมการประจำหน่วย ทำไมหลายหน่วยจึงทำไม่ถูกขั้นตอน คำถามคืออบรมเจ้าหน้าที่กันมายังไง สิ่งเหล่านี้ไม่ควรจะเกิดขึ้นเลยหรือถ้า ถ้าวางแผนบริหารจัดการกันดี ๆ 

นับคะแนนเสร็จ ก็ไม่ยอมประกาศผลคะแนนหน้าหน่วย ซึ่งเป็นวิธีการที่โปร่งใสที่สุดแล้ว เข้าใจว่าเลือกตั้งของเราตั้งแต่ยุคเก่า ๆ ก็ประกาศคะแนนติดไว้หน้าหน่วยเลย ไม่ต้องให้ใครไปทวง คือไม่เข้าใจเหตุผลที่ไม่ประกาศ เข้าใจว่าเลือกตั้งคราวที่แล้วก็ไม่ยอมประกาศหน้าหน่วย ส่วนตัวมองว่ามันไม่มีเหตุมีผลอะไรเลย ทำไมสิ่งที่ดี ๆ ที่ทำให้โปร่งใส ถึงเอามันออกไป คือให้ไปรอคะแนนที่ป้อนเข้าระบบอย่างเดียว มันก็มีคำถามนะ ว่าจะรู้ได้ยังไงว่าคุณป้อนข้อมูลถูก 100% 

นี่คือปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่งผมมองว่าทุกคคนที่เอาอคติส่วนตัวจากการรักชอบออกไปควรจะมองเห็น ไม่ใช่มานั่งบอกว่า มันขี้แพ้ชวนตี แพ้แล้วพาล มาป่วนการเลือกตั้ง หรือไปกล่าวหาว่าการเลือกตั้งครั้งนี้โกงแน่ ๆ ผมบอกเลยนะครับว่า ผลการเลือกตั้งมันออกมาแล้ว และมันจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากหรอกครับ ต่อให้เลือกตั้งใหม่ ผลมันก็จะออกมาประมาณนี้ 

ดังนั้นผมอยากให้เอาความคิดแบ่งฝักแบ่งฝ่ายนี้ออกไป แล้วมองให้เห็นว่าสิ่งที่กกต.ทำมันเป็นปัญหา เราจ่ายเงินภาษีให้กับคนกลุ่มนี้ เขามีหน้าที่เดียวคือจัดการเลือกตั้ง การเลือกตั้งขนาดใหญ่แบบนี้ ไม่ได้มีบ่อย ๆ 3-4 ปีครั้ง ในช่วง 3-4 ปีนี้ อาจมีการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นบ้าง คำถามคือเขาทำอะไรกันในช่วง 3-4 ปี ที่่ไม่ได้มีการเลือกตั้งใหญ่  เขาไม่ได้คิดนวตกรรมอะไรที่จะทำให้การเลือกตั้งมันง่าย สะดวก รวดเร็วโปร่งใสบ้างหรือ ต่อให้ไม่ได้คิด จะใช้วิธีเดิม ๆ ทำไมเขาถึงยังทำมันให้ออกมาดีไม่ได้ เรามีปัญหากับการสรรหาคนกลุ่มนี้เข้ามาไหม แล้วเขาทำงานผิดพลาดแบบนี้เราทำอะไรกับเขาได้บ้าง 

คราวนี้ก็มาถึงประเด็นร้อนตอนนี้คือตัวบาร์โค้ดที่สามารถติดตามกลับมายังตัวผู้เลือกได้ว่าเลือกใคร อันนี้ก็เป็นปัญหา คือผมไม่ได้บอกว่ามันผิดถึงขนาดที่จะต้องให้การเลือกตั้งโมฆะแน่ ๆ นะ เพราะคนที่จะตัดสินได้คือศาล ผมไม่อยากเลือกตั้งใหม่ เพราะผมเชื่อว่าผลจะไม่เปลี่ยน เสียเงิน เสียเวลากันโดยใช่เหตุ อาจมีคะแนนดิบเปลี่ยนบ้าง เพราะอาจมีคนเปลี่ยนใจจากการจับขั้วที่เห็น แต่ถ้าศาลบอกว่ามันขัดรัฐธรรมนูญจริง และต้องเลือกใหม่ กกต.ก็ต้องรับผิดชอบ อาจมีติดคุกกันบ้าง แต่ประเทศก็เสียหาย เสียทั้งเงิน และเวลาแทนที่จะมีรัฐบาลที่มีอำนาจเต็มเข้ามาบริหารประเทศโดยเร็ว ก็ต้องรอไปอีก 

ซึ่งปัญหานี้จะไม่เกิดเลยถ้ากกต.มีการบริหารจัดการที่ดี และหมั่นติดต่อสื่อสารกับประชาชน แต่สิ่งที่ผมกังวลคือ แม้แต่ตัวกกต.บางคนเองก็ไม่รู้นี่สิว่า ไอ้บาร์โค้ดนี่มันย้อนกลับได้ถึงตัวคน อาจมารู้พร้อม ๆ กับพวกเรานี่แหละ 

แต่สมมติว่ากกต.รู้แล้วกัน สิ่งแรกคือ กกต. รู้ว่าจะมีการเลือกตั้งสองแบบ และมีลงประชามติ และกกต.ตัดสินใจใช้บัตรสามรูปแบบที่่ต่างกัน อันแรกที่ควรต้องออกมาชี้แจงก่อนเลือกตั้งคือ ทำไมต้องใช้สามแบบ ถ้าทั้งสามแบบนี้ สามารถใช้ยืนยันว่ามันเป็นบัตรจริงจากกกต. ตามที่กกต.ให้สัมภาษณ์ภายหลัง ทำไมจึงไม่เลือกวิธีใดวิธีหนึ่ง ซึ่งเท่าที่ตามข่าว บัตรประชามติ ทำง่ายมีราคาถูกที่สุด ทำไมจึงไม่ใช้รูปแบบนี้ ซึ่งเหมือน กกต.บอกว่า โรงพิมพ์ความสามารถไม่เท่ากัน แต่ถ้าโรงพิมพ์ที่มันพิมพ์แบบยากกว่าได้ มันก็ควรพิมพ์แบบที่ง่ายกว่าได้ไม่ใช่หรือ 

ถัดมาถ้าจะเลือกใช้แบบย้อนกลับได้ ก็ควรจะต้องแจ้งให้ประชาชนทราบล่วงหน้า การที่มีคนเอามาโพสต์ว่า จะโวยวายอะไรกัน ที่สิงค์โปร์บัตรเลือกตั้งเขาก็ย้อนกลับไปหาผู้เลือกได้ แต่ประเด็นคือเขาชี้แจงให้ประชาชนรู้แต่แรก และเขาบอกขั้นตอนการแยกเก็บต้นขั้วกับบัตรอย่างชัดเจน แต่ประเทศเราเพิ่งมารู้หลังเลือกตั้งแล้ว และสังเกตไหมครับว่า กกต.เน้นแต่การจัดเก็บบัตรลงคะแนน แต่ไม่ได้พูดถึงการจัดเก็บต้นขั้วเลย (มาพูดตอนแถลงแล้วมีคนถาม) ซึ่งตรงนี้ก็ไม่แปลกที่จะมีคนกังวล เพราะคนไทยส่วนใหญ่เชื่อว่าการลงคะแนนเป็นความลับมาตลอด ไม่มีทางย้อนกลับมาถึงตัวได้ว่าเราเลือกใคร ไม่เช่นนั้นคงไม่มีคำพูดอย่าง "รับเงินหมา แต่การพรรคที่เราชอบ" มันไม่เกี่ยวกับทำได้ยากหรือง่าย แต่คนไทยส่วนที่กังวลนี่เข้าใจมาตลอดว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ พอรู้ว่าเฮ้ยมันย้อนกลับได้นะ เขาถึงตกใจ และไม่พอใจ และให้ลองคิดด้วยว่า โอเคการเลือกตั้งระดับชาติมันอาจจะยากจริง แต่ถ้าลงมาระดับท้องถิ่น แล้วมันทำแบบนี้ได้ ไอ้ที่ว่ายาก ๆ มันจะง่ายขึ้นไหม แล้วถ้าคนไทยไม่รู้ไปเรื่อย ๆ แต่พวกนักการเมือง ผู้มีอำนาจรู้ ต่อไปจะเป็นยังไง 

การเอามาประกาศล่วงหน้า ยังมีประโยชน์คืออาจมีคนไปยื่นถามศาลว่าทำได้ไหม การเลือกตั้งจะยังลับอยู่ไหม ซึ่งถ้าศาลตัดสินว่าได้มันก็จะจบไม่ต้องมาเป็นประเด็น และประชาชนจะได้ติดตามการเก็บข้อมูลแยกสามส่วนของกกต. ว่าทำจริงไหม 

พูดถึงการลงคะแนนต้องเป็นความลับนี่ อันนี้ก็ต้องมาดูกันต่อว่าการที่สิงคโปร์ทำอย่างนี้ได้ แสดงว่ารัฐธรรมนูญของสิงคโปร์ไม่มีประโยคนี้ใช่ไหม แต่ของไทยมันมี ดังนั้นผมก็หวังว่าจะมีคนยื่นศาลให้ทำให้มันชัดเจนไปเลยนะ จะได้รู้ว่าการเลือกตั้งต่อไปที่มันจะมีขึ้นนี่ทำแบบนี้ได้ไหม

คือคนทีชอบออกมาพูดว่าแพ้แล้วพาลนี่ควรเข้าใจนะ การทำตรงนี้มันเป็นการทำให้ชัดว่าอะไรทำได้อะไรทำไม่ได้ และถ้าทำได้ ต่อไปกกต.ก็ควรต้องมีมาตรการเหมือนที่สิงคโปร์ทำ คือแยกการจัดเก็บต้นขั้ว และบัตรออกจากกัน แต่ตอนนี้กกต.เน้นแต่การเก็บบัตร แทบไม่ได้พูดถึงต้นขั้วเลย จนกระทั่งมีคำถามจากการแถลงของกกต. ถึงรู้ว่าแยกเก็บนะ แต่ก็อยู่กับกกต.ทั้งหมดอยู่ดี ส่วนตัวคิดว่าควรแยกหน่วยงานเก็บไปเลย และควรทำลายให้เร็วที่สุดด้วย อย่างสิงคโปร์บอกทุกอย่างถูกทำลายภายใน 6 เดือน แต่ของไทยรู้สึกจะสองปี นานไปไหม มันอาจมีคำถาม สองปีนี่รอให้มีคนไปเก็บข้อมูลหรือเปล่า  

คำถามอีกอย่างที่ต้องตอบคือมันมีความจำเป็นอะไรถึงจะต้องเก็บไปถึงจุดที่ว่าประชาชนคนนี้เลือกใคร จะตรวจสอบอะไรกันหรือ มันจะมีเคสไหนที่ต้องรู้ข้อมูลนี้ อันนี้ถ้าเอาโมเดลสิงคโปร์มา ก็ลองไปถามสิงคโปร์ดู แล้วมาบอกหน่อยว่าทำไปทำไม ส่วนตัวตอนนี้คิดไม่ออกว่า การย้อนกลับไปจนถึงตัวได้ว่าเลือกใครนี่ มันจะทำให้การเลือกตั้งมีความปลอดภัยขึ้นยังไง คือถ้ากลัวว่าจะมีคนแอบไปเอาบัตรจากหน่วยนึง แล้วเอาไปกาล่วงหน้า แอบมาใสอีกหน่วยนึง ก็แค่ให้ทุกใบในเล่มของหน่วยนี้มีเลขเดียวกันก็รู้แล้วว่า มันมาจากหน่วยเดียวกันไหม  

ในทางปฎิบัติ สมมติมีคำสั่งศาลบอกว่าให้ไปดูสิว่าไอ้คนนี้มันเลือกใคร ไอ้กระบวนการที่บอกว่าเป็นไปได้ยากนี่ มันก็ต้องทำให้กกต.ทำงานยากใช่ไหม เพราะต้องไปค้นข้อมูลเป็นล้าน ๆ เอามาจับคู่กัน แล้วสมมติในกระบวนการนี้เกิดมีคนคนนึงหวังดี คิดว่าเฮ้ยถ้ามันมีคำสั่งศาลออกมาอีก เราต้องมาทำแบบนี้อีก เรามาเก็บข้อมูลทั้งหมดเข้าระบบกันดีไหม ต่อไปพอศาลสั่ง เราก็หาเลยง่ายดี  คงบันเทิงไม่เบา  

เลิกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายกันซะที เลิกซะทีคำพูดแพ้แล้วพาล ถ้าตัวเองชนะก็เงียบใช่ไหม หรือโกงแน่ ๆ ต้องเลือกใหม่ จะต้องลงถนน มาโฟกัสที่เรื่องนี้กัน คะแนนหนึ่งคะแนนของทุกคนมีความหมายนะครับ ตัวอย่างผู้สมัครคนหนึ่งที่ได้ 0 คะแนน ทั้งที่เขาเลือกตัวเอง แต่ผลออกมาเป็นว่าแม้แต่เขาก็ไม่เลือกตัวเอง เขาเสียหน้านะครับ ต่อไปอาจมีคนแซวเขาไปตลอดว่า นี่มาหาคะแนนจากชาวบ้านทำไม ถ้าตัวเองยังไม่เลือกตัวเองเลย  

เรามาช่วยกดดันทำให้องค์กรที่มีหน้าที่จัดการเลือกตั้งนี่ ทำหน้าที่ของเขาให้ดี เพราะตราบใดที่เรายังต้องใช้รัฐธรรมนูญ 60 นี้อยู่ เราก็ต้องจัดเลือกตั้งโดยองคฺ์กรนี้แหละครับ มาช่วยผลักดันให้องค์กรนี้ทำงานแบบมีประสิทธิภาพเหมือนที่ญี่ปุ่นเขาทำ เลือกเสร็จ ประกาศผล รวดเร็ว โปร่งใส ไม่มีใครข้องใจ จัดตั้งรัฐบาลทำงานต่อได้ทันที... 

 

ว่าด้วยเรื่องประชามติรัฐธรรมนูญ 8 ก.พ. 2569

 

https://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%9F%E0%B8%A5%E0%B9%8C:1932_Constitution_of_Siam_-_2017-01-26_(007).jpg

#ศรัณย์วันศุกร์ วันนี้ ขอพูดถึงเรื่องการเมืองที่เกี่ยวข้องกับเราสักวันแล้วกันนะครับ นั่นคือการลงประชามติรัฐธรรมนูญ บางคนอาจถามว่าไม่พูดเรื่องเลือกตั้งด้วยหรือ ก็ขอไม่พูดมากแล้วกันครับ ขอพูดสั้น ๆ ว่า ชอบนโยบายพรรคไหน ชอบผู้แทนเขตคนไหนก็เลือกคนนั้นแล้วกันครับ แต่เมื่อเลือกตั้งไปแล้ว ก็ให้เคารพการตัดสินใจของคนอื่น อย่าไปด้อยค่าความคิดของคนที่เห็นต่างกับตัวเอง อย่าสนับสนุนอำนาจที่มันอยู่นอกเหนือจากประชาชน วางอคติ รับฟังข่าวสารให้รอบด้าน เลิกสนับสนุนการใช้นิติสงครามทำลายกัน เลือกตั้งไปแล้วก็ให้โอกาสเขาทำงาน เขาทำงานไม่ดี ครั้งหน้าก็อย่าไปเลือก ปล่อยให้ระบบมันเดินไป 

แต่เรื่องที่อยากพูดจริง ๆ วันนี้คือเรื่องรัฐธรรมนูญครับ ที่อยากพูดเพราะอยากจะให้เรามีข้อมูลที่ถูกต้อง ก่อนที่จะไปลงมติกัน ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบปี 2559 ที่บอกรับ ๆ ไปก่อนแล้วแก้กันทีหลัง หรือมาพูดกันทีหลังว่า หะ มันมีแบบนี้ด้วยหรือ ถ้ารู้จะไม่รับอะไรแบบนี้ เพราะมันมีพวกนักการเมือง หรือนักวิชาการ ที่จริง ๆ เข้าใจเรื่องราวเป็นอย่างดี แต่พยายามที่จะบิดเรื่องให้ประชาชนที่ติดตามตัวเองเข้าใจผิด และให้ผลโหวตไปทางที่ตัวเองอยากได้ 

ก่อนอื่นเลยครับ ถ้าใครจะไปกาไม่เห็นชอบ ผมขอให้คุณไปกาเพราะคุณรู้สึกว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้มันดีอยู่แล้ว หรือคุณเห็นปัญหาบ้าง แต่คุณคิดว่ามันไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ถ้าเป็นเคสนี้คุณไปกาไม่เห็นชอบเลย แล้วไม่ต้องอ่านบทความนี้ต่อแล้วก็ได้ (แต่ถ้าจะอ่านต่อก็เชิญนะครับ :) )

แต่ถ้าคุณมีความรู้สึกว่าเออมันก็มีปัญหาที่ควรแก้ อย่างตึกสตง. ถล่ม แล้วคุณรู้สึกว่าเมื่อไรพวกมีอำนาจมันจะถูกลงโทษ  แต่ผ่านไปนานแล้วก็ยังไม่มีใครต้องรับผิดชอบ แล้วคุณพบว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้ไม่ได้เอื้อให้ใครทำอะไรกับคนพวกนี้ได้ คุณก็เห็นว่าน่าจะแก้ ก็ขออย่าไปกาไม่เห็นชอบเพราะคำพูดประเภทมันสิ้นเปลืองเงินทอง เอาเงินไปแก้เศรษฐกิจดีกว่า คืออะไรที่มันไม่ดีมันก็ควรต้องแก้นะครับ เหมือนบ้านที่เราอยู่อาศัยถ้ามันมีปัญหาที่ต้องซ่อม ถ้าไม่ซ่อมมันจะยิ่งพังจนอยู่ไม่ได้ ยังไงก็ต้องจัดงบประมาณไปซ่อม ถูกไหมครับ นี่คือประเด็นแรกที่ฝั่งพวกไม่อยากให้แก้มักจะยกมาพูด

แต่ประเด็นเรื่องสิ้นเปลืองนี่ยังไม่หนักเท่าประเด็นที่จะพูดต่อไปครับ และเป็นเรื่องน่าเศร้ามากที่พวกนักการเมือง อาจารย์ด้านกฎหมาย นักวิชาการบางคน ที่จริง ๆ รู้และเข้าใจ แต่จะพูดแบบนี้ เพื่อให้ได้ผลที่ตัวเองต้องการ ประเด็นแรกก็คือ ถ้าโหวตเห็นชอบประชามติในวันที่ 8 ก.พ. นี้ คือการฉีกรัฐธรรมนูญ ซึ่งจริง ๆ มันไม่ใช่นะครับ 

การฉีกรัฐธรรมนญ จะหมายความว่ารัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันมันจะหายไปเลย ซึ่งจะเกิดขึ้นได้กรณีเดียวครับ คือทหารออกมายึดอำนาจ แต่การโหวตในวันที่ 8 ก.พ. นี้ เป็นการโหวตว่าเราเห็นชอบให้มีการร่างรัฐธรรมนูญใหม่มาแทนฉบับปัจจุบันหรือไม่ ซึ่งถ้าผลจากการโหวตออกมาสมมติออกมาเป็นเห็นชอบ รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันก็จะยังอยู่ครับ มันจะอยู่จนกว่าเราจะมีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ซึ่งก็ต้องผ่านการเห็นชอบจากประชาชน ซึ่งมันยังมีอีกสองขั้นตอนหลักที่ผมจะกล่าวถึงต่อไปครับ แต่ถ้าผลโหวตเป้นไม่เห็นชอบ เราก็จะใช้รัญธรรมนูญฉบับปัจจุบันกันต่อไป และผมเชื่อว่าคราวนี้การจะร่างใหม่ทั้งฉบับคงเป็นไปได้ยากมาก ๆ แล้ว ดังนั้นใครชอบรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ไปกาไม่เห็นชอบเลยครับ แต่อย่ากาเพราะจริง ๆ อยากแก้ แต่มีคนบอกว่าการการเห็นชอบคือการฉีกรัฐธรรมนูญ อย่าให้คนพวกนี้มาหลอกเราครับ 

ถ้าใครยังไม่เข้าใจ ผมขอยกตัวอย่างนี้ครับ สมมติตอนเรามุงหลังคาบ้าน มีคนมาเสนอหลังคาแบบเจาะรูเอาไว้ โดยบอกว่าเป็นหลังคาแบบ "ดาวสวยฟ้าใส" ตอนนอนมองเห็นดวงดาว จะได้หลับสบาย ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่ก็ยอมรับหลังคาแบบนี้กันด้วยเหตุผลที่ต่างกัน แต่เมื่อใช้งานมาจนถึงหน้าหนาว มันมีฝุ่น PM 2.5 เข้ามาตามรูหลังคา พอถึงหน้าฝนก็มีฝนรั่วเข้ามา ก็มีคนบอกว่าต้องเปลี่ยนนะ ผู้มีอำนาจก็บอกว่าขั้นแรก พวกเราต้องโหวตกันก่อนว่าจะเปลี่ยนหลังคาไหม 

การโหวตครั้งนี่้ จึงเป็นการถามว่าจะเปลี่ยนหลังคากันไหม ถ้าผลออกมาว่าไม่เปลี่ยนก็จบ ถ้าผลออกมาว่าส่วนใหญ่อยากเปลี่ยน ก็จะเริ่มกระบวนการขั้นต่อไป ซึ่งในช่วงที่จะทำกระบวนการขั้นต่อไป หลังคา "ดาวสวยฟ้าใส" จะยังอยู่นะครับ ไม่ได้ถูกรื้อออกไป 

แล้วต้องบอกนะครับว่า กระบวนการขั้นที่หนึ่งในการแก้รัฐธรรมนูญนี้ ยังไงก็ต้องมี เพราะศาลรัฐธรรมนูญสั่งมาว่า จะต้องมาถามประชาชนว่า เห็นชอบให้มีการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ไหม

ประเด็นถัดมา ถ้าโหวตเห็นชอบจะเป็นการตีเช็คเปล่า จะเอาอะไรใส่เข้ามาก็ได้ สิ่งที่เอาไว้ปราบโกงพวกนักการเมืองจะหายไป หรือโยงไปล้มสถาบันอะไรแบบนี้ ซึ่งจริง ๆ มันไม่ใช่การตีเช็คเปล่านะครับ  อย่างที่บอกไปแล้วคำถามนี้ ยังไงมันก็ต้องมี เพราะเป็นขั้นแรกตามที่ศาลรัฐธรรมนูญสั่ง

 และศาลรัฐธรรมนูญก็ล็อคไว้อีกว่า ขั้นต่อไปต้องไปวางกรอบมาว่าการแก้จะแก้อะไรบ้าง จะแก้ยังไง อะไรประมาณนี้ และเมื่อทำกรอบนี้เสร็จก็ต้องเอามาถามประชาชนอีกรอบหนึ่งว่า ประชาชนเห็นชอบกับกรอบการแก้นี้ไหม ดังนั้นมันไม่มีการตีเช็คเปล่าให้ไปแก้อะไรก็ได้ ถ้าขั้นนี้ไม่ผ่านก็ใช้รัฐธรรมนูญเดิมที่ก็ยังใช้อยู่จนถึงขั้นตอนนี้กันต่อไป แต่ถ้าผ่านก็ไปขั้นตอนต่อไป และรัฐธรรมนูญปัจจุบันก็ยังใช้อยู่นะครับ ยังไม่ได้หายไปไหน

ขอเสริมเรื่องตีเช็คเปล่าอีกนิด คือจริง ๆ ศาลรัฐธรรมนูญเปิดช่องว่าขั้นที่ 1 กับ 2 นี่ทำพร้อมกันได้ ซึ่งร่างของกรอบที่จะแก้นี่ในสภาเขาทำกันแล้ว แต่ปัญหาคือมันติดที่นักการเมืองบางพรรค และสว. ไม่เห็นด้วย ซึ่งต้องบอกว่าพวก สว.นี่แหละที่เป็นกับดักหนึ่งที่คนร่างรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนี้วางไว้ เพื่อไม่ให้การร่างรัฐธรรมนูญใหม่มันทำได้ 

การที่พรรคประชาชนทำ MOA กับพรรคภูมิใจไทย เพราะคิดว่าพรรคภูมิใจไทยจะสามารถโน้มน้าวพวกสว.ให้หันมาร่วมกับสส.ได้ ทำไมถึงคิดว่าภูมิใจไทยคุยกับสว.ได้ ปัญหามันก็เกิดจากรัฐธรรมนุญฉบับนี้ ที่ดูถูกประชาชนอย่างเรา ๆ ว่าถ้าให้เลือกสว.เอง เดี๋ยวก็ไปเลือกลูกเมีย เครือญาติ พวกสส. เลยออกแบบให้มันพิสดารเข้าไว้ 

แต่เขาว่ากันว่าพรรคภูมิใจไทยเห็นช่องว่างของกติกา เลยสามารถทำให้คนของตัวเองเข้ามาเป็นสว.ได้จำนวนมาก ที่เขาเรียกกันว่าสว. สีน้ำเงิน นั่นแหละครับ อันนี้ผมพูดตามที่ติดตามข่าวมานะ จริงเท็จยังไงผมไม่รู้ เพราะมีการฟ้องกันอยู่เรื่องฮั้วสว. แต่เรื่องเหมือนมันจะหยุดไปเลย เมื่อเปลี่ยนรัฐบาล

สรุปคือภูมิใจไทยคุยกับสว.ไม่ได้ หรือไม่คิดจะทำจริง ๆ ก็ไม่รู้นะครับ จนเป็นเหตุให้พรรคประชาชนเห็นว่าเมื่อไม่ทำตาม MOA ก็ยุบสภาเถอะ ก็เลยมีการยุบสภาก่อนที่กรอบจะเสร็จ เราจึงมีได้แค่คำถามเดียวคือเห็นชอบไหม และเมื่อสภามันยุบไปแล้ว กรอบเดิมที่ทำไว้แล้ว มันก็ต้องไปเริ่มกันใหม่ครับ (ถ้าประชามติครั้งนี้ผ่านนะครับ) ดังนั้นแทนที่จะมีกรอบให้โหวตกันด้วยเลยไม่มี แต่จะพูดว่าตีเช็คเปล่าไม่ได้นะครับ เพราะผมขอย้ำว่าศาลรัฐธรรมนูญสั่งมาว่าต้องมีขั้นแรก คือถามว่าเห็นชอบจะให้ร่างรัฐธรรมนูญใหม่ไหม ดังนั้นไม่ว่าจะมีกรอบหรือไม่ มันก็ต้องมีคำถามนี้ ถ้ามีกรอบ เราจะได้โหวตสองขั้นในทีเดียว แต่เมื่อไม่มีกรอบเราก็โหวตขั้นแรกก่อน ดังนั้นคนที่พยามให้ข้อมูลว่าเป็นการตีเช็คเปล่า จึงเป็นการให้ข้อมูลที่ผิด 

ถ้ากลับไปที่ตัวอย่าง หลังคา "ดาวสวยฟ้าใส" ของเรา ขั้นตอนนี้ก็คือขั้นตอนที่จะทำหลังจากมีการเห็นชอบขั้นตอนแรกมาแล้ว โดยจะมีการบอกว่าผู้รับเหมาที่จะมาสร้างหลังคาให้เราคือใคร และหลังคาที่เขาจะสร้างจะมีหน้าตาเป็นยังไง ซึ่งถ้าสมมติผู้รับเหมาคือกิจการร่วมค้าที่มันสร้างตึกสตง. เราก็สามารถโหวตคว่ำในขั้นนี้ได้ (ถ้าเป็นแบบนี้จริง คนที่อยากเปลี่ยนหลังคาก็อาจมาร่วมโหวตไม่เอาด้วย เพราะกลัวหลังคามันจะถล่มมาทับตาย) หรือถ้าเขาออกแบบมาไม่เห็นดาวแล้ว คนที่ยังอยากเห็นดาวอยู่ก็โหวตไม่เอาได้ หรือถ้าเขาออกแบบแบบใช้วัสดุโปร่งใสแบบมองเห็นท้องฟ้าด้วย กันฝนได้ด้วย ถ้าเราพอใจเราก็ร่วมกันโหวตว่าเอาตามนี้ แต่ไม่ว่าจะผ่านหรือไม่ผ่านในขั้นตอนนี้ หลังคา "ดาวสวยฟ้าใส" ก็ยังใช้อยู่ และก็ไม่มีการตีเช็คเปล่าให้สร้างหลังคาอะไรก็ได้ 

ขั้นที่สาม (ถ้าผ่านขั้นที่สองมาแล้ว) ขั้นนี้เอาจริง ๆ ก็น่าจะใช้เวลานานระดับหนึ่งนะครับ ซึ่งรัฐธรรมนูญปัจจุบันก็ยังใช้อยู่ต่อไป (คนที่ัรักรัฐธรรมนูญฉบับนี้มาก คุณเห็นไหมครับว่ามันไม่ได้ถูกฉีกหายไปไหน) ในการร่าง เราก็สามารถติดตามได้เรื่อย ๆ ว่าเขาแก้อะไรบ้าง ตรงตามกรอบที่วางไว้ไหม สุดท้ายเมื่อร่างเสร็จ ก็จะเอาร่างนั้นมาลงมติกันอีกทีหนึ่ง ซึ่งถ้ามันไม่ผ่าน เราก็ใช้รัฐธรรมนูญเดิมกันต่อไป แต่ถ้ามันผ่าน รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันก็จะถูกแทนที่ด้วยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ 

มันต้องมาถึงจุดนี้นะครับ  รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนี้มันถึงจะหายไป ซึ่งน่าจะใช้เวลาเป็นปี ดังนั้นไอ้คำพูดที่บอกว่าการโหวตเห็นชอบคือการฉีกรัฐธรรมนูญ มันจึงเป็นการพูดที่ไร้ซึ่งความจริงเป็นที่สุด ย้ำอีกรอบฉีกรัฐธรรมนูญพวกที่ทำได้มีพวกเดียวคือพวกทหารที่ออกมายึดอำนาจ และออกมาทำหลายครั้งแล้ว 

ถ้ายังไม่เข้าใจอีกก็กลับไปที่หลังคา "ดาวสวยฟ้าใส" ของเรา สมมติมันผ่านขั้นที่สองมาแล้ว บริษัทก็จะสร้างหลังคาตามกรอบที่เราอนุมัติในขั้นที่สอง มาให้เราดู เราก็ดูว่ามันตรงสเป็กไหม วัสดุดีไหม อะไรแบบนี้ แล้วก็ตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่รับ ถ้ารับก็เขาก็จะเอาหลังคานั้นไปเปลี่ยน ถ้าไม่รับก็อยู่กับหลังคา "ดาวสวยฟ้าใส" ต่อไป 

จะเห็นว่ามันมีขั้นตอนมากมายกว่าที่รัฐธรรมนูญฉบับใหม่มันจะมาแทนที่ฉบับเก่า คนที่ไม่อยากร่างใหม่ ถ้าโหวตครั้งแรกชนะก็จบเลย ถ้าครั้งแรกแพ้ ก็ยังมีครั้งที่สอง ที่สามให้โหวตไม่รับ ส่วนคนที่อยากได้ฉบับใหม่ ต้องโหวตให้ชนะถึงสามรอบ 

คราวนี้ถ้าถามว่าทำไมมันยุ่งขนาดนี้ และสุดท้ายพอทำถึงขั้นที่สาม แล้วไม่รับ มันก็เสียเงินเสียทองไปโดยเปล่าประโยชน์หรือเปล่า ตอบคำถามเสียเงินเสียทองก่อน อย่างที่บอกไปแต่แรก ถ้าอะไรมันเสีย แล้วมันจำเป็นต้องซ่อม หรือต้องซื้อใหม่ จะต้องจ่ายเงินยังไงมันก็ต้องยอม ซึ่งเราก็หวังว่าถ้าแก้แล้วมันจะออกมาดี แต่ถ้าแก้แล้วมันออกมาไม่ดี ก็ต้องยอมเสียเงินและเสียเวลากันฟรี แต่ก็ดีกว่าไม่ได้ลองแก้ถูกไหมครับ จริง ๆ ผมเชื่อว่าถ้าได้เดินหน้าแก้ไปแล้ว และเราได้ติดตามการแก้อย่างใกล้ชิด สุดท้ายมันก็ไม่น่าจะจบด้วยการทิ้งไปนะครับ

ส่วนถ้าถามว่าทำไมมันถึงยุ่ง คำตอบก็เพราะคนร่างรัฐธรรมนูญ ออกแบบให้มันร่างใหม่ได้ยาก และนักการเมืองที่ไม่เห็นด้วย ก็ยังไปดึงเอาศาลรัฐธรรมนูญมายุ่ง ซึ่งศาลรัฐธรรมนูญก็สั่งว่าให้ถามสามครั้งแบบนี้แหละครับ (เอาจริง ๆ เห็นว่าคำสั่งที่ให้ทำสามครั้งนี้มันเกินคำถามที่เขาถามไปด้วย) ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ ถ้ายอมให้แก้กันซะ แก้เสร็จก็เอามาถามว่าจะเอาไหม ถ้าไม่เอาก็ใช้ของเก่า มันก็จบ ในช่วงที่แก้ก็มีการรณรงค์ถามความเห็นประชาชนเป็นระยะ ให้ส่งความเห็นเข้าไป มีช่องทางตั้งเยอะตั้งแยะในการรับฟังความเห็น แล้วสุดท้ายก็โหวตกันทีเดียว เหมือนตอนโหวตรัฐธรรมนุญฉบับนี้

อีกคำถามที่มักจะถูกนำมาถามกัน และก็ถูกชี้นำโดยนักการเมือง และนักวิชาการที่ไม่เห็นกับการร่างใหม่ก็คือไปแก้เป็นรายมาตราดีกว่า ไม่เปลืองเงินด้วย คำตอบก็คือ ถ้ามันทำได้เขาก็ทำไปแล้วแหละครับ แต่มันทำไม่ได้ เพราะหนึ่งสิ่งที่อยากแก้หลาย ๆ เรื่อง มันมีสว. ซึ่งไม่ได้มีที่มาจากประชาชน นั่งขวางอยู่ คือตามรัฐธรรมนูญฉบับนี้ เขากำหนดว่า ในการแก้ พอถึงขั้นสุดท้ายสองสภาคือ สว. และสส. ต้องประชุมร่วมกัน ผลโหวตต้องเกินครึ่ง และที่เกินครึ่งนี้ต้องมีเสียงจากสว.ไม่ต่ำกว่าหนึ่งในสาม ก็คือ 60 กว่าคน จาก 200 คน ซึ่งหลายคนบอกว่าแค่ 60 กว่า จาก 200 เอง แต่ในความเป็นจริง มันยากนะครับ และสว.ก็แสดงอภินิหารมาหลายครั้งแล้ว โดยเฉพาะถ้าจะแก้อะไรที่กระทบกับอำนาจเขา ไอ้ร่างกรอบที่จะมาถามครั้งที่สอง ที่ผ่านออกมาไม่ได้ส่วนหนึ่ง ก็เพราะดีลกับสว.ไม่ได้นี่แหละครับ เพราะจะไปเอาอำนาจ หนึ่งในสาม ของเขาออก 

อีกจุดหนึ่งที่นักวิชาการที่เชี่ยวชาญเรื่องรัฐธรรมนูญเขาบอกมาก็คือ การแก้รายมาตรามันทำได้ยาก เพราะรัฐธรรมนูญฉบับนี้ มันเขียนโยงกันไปโยงกันมา แก้ตรงโน้น จะกระทบตรงนี้ คือจะแก้ตรงนี้ ก็ต้องไปแก้ตรงนี้ด้วย ถ้าจะเปรียบก็เหมือนการเขียนโปรแกรมที่ไม่ดี นั่นแหละครับ แก้ตรงนี้ กระทบตรงโน้น ต่อกันไปเป็นลูกโซ่ ซึ่งโปรแกรมแบบนี้ ยอมเสียเงินเสียเวลาเขียนใหม่ จะประหยัดกว่าไปแก้ครับ 

ถึงตรงนี้ก็หวังว่าจะเข้าใจการลงประชามติรัฐธรรมนูญในครั้งนี้กันมากขึ้นนะครับ เราจะได้ไปลงประชามติกันด้วยข้อมูลที่ครบถ้วนสมบูรณ์ ไม่ถูกชี้นำโดยฝ่ายที่มีอคติฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ถ้าคุณเข้าใจเรื่องครบถ้วนแล้ว คุณก็ถามตัวเอง ถ้าคุณชอบหรือคิดว่ารัฐธรรมนูญเดิมมันมีดีมากกว่าเสียคุณก็ไปกาไม่เห็นชอบ แต่ถ้าคุณคิดว่ารัฐธรรมนูญมันไม่ดี ต้องร่างใหม่ก็ไปกาเห็นชอบ หรือแม้แต่ใครที่คิดว่ามันก็น่าจะแก้ แต่ยังไม่รู้ว่าเขาจะแก้อะไร เขาจะแก้ที่คุณไม่ชอบไหม  หรือสิ่งที่คุณชอบจะหายไปไหม คุณก็กาเห็นชอบไปก่อนก็ได้ แล้วก็ไปดูในขั้นที่สองขั้นที่สามต่อไป ถ้าไม่พอใจคุณก็โหวตไม่เห็นชอบได้  

พรรคประชาชนทำอะไรก็โดนไม่ทำอะไรก็โดน

#ศรัณย์วันศุกร์ วันนี้ อยากมาชวนฟังเพลงเก่าของวงไมโครสักเพลงครับ มันมีเนื้อท่อนหนึ่งซึ่งเขากัยสถานการณ์พรรคประชาชนในตอนนี้ครับ 

------

 ไม่ทำอะไรก็โดน ถึงจะทำก็โดน

สู้เกินไปก็โดน ถอยเกินไปก็โดน

แล้วยังไงต่อไป แล้วจะเอายังไง

-----

ไปฟังเพลงกันครับ 

สถานการณ์การเมืองวันนี้ ที่น่าสงสารที่สุดนอกจากประชาชนคนไทยแล้ว ก็มีพรรคการเมืองที่ดันชื่อพรรคประชาชนอีกต่างหาก ที่ต้องมารับกรรมกับสิ่งที่ตัวเองก็ไม่ได้ก่อขึ้น อย่างที่เรารู้กันอยู่แล้วนะครับว่าแพทองธารถูกคน 9 คน สั่งถอดถอนอกจากตำแหน่งนายก ในคดีคลิปเสียงที่คุยกับฮุนเซน ซึ่งต้องบอกว่าผมก็ไม่พอใจในสิ่งที่แพทองธารทำ แต่ถามว่าเห็นด้วยกับคำตัดสินของคน 9 คนไหม ก็คงต้องบอกว่าไม่เห็นด้วย แต่ขอไม่พูดอะไรแล้วกันนะครับ เพราะเป็นอีกสิ่งหนึ่งในประเทศนี้ที่แตะไม่ได้ 

จริง ๆ ถ้าแพทองธารตัดสินใจยุบสภาให้ประชาชนตัดสินซะ คือมีสปิริตทางการเมืองซะหน่อย เพราะมันก็มีทั้งคนที่เห็นว่าไม่เป็นไร และคนที่เห็นว่ามันเป็นเรื่องใหญ่มาก ให้ประชาชนตัดสินกันไปเลยว่าประชาชนส่วนไหนที่มากกว่ากัน แต่ก็ไม่ทำ พอมาถึงทางตันถึงจะมาทำ ซึ่งก็เป็นปัญหาอีกว่ารักษาการอย่างภูมิธรรมทำได้ไหม  ซึ่งไปไปมา ๆ ดูเหมือนจะทำไม่ได้

พูดถึงเรื่องนี้ก็ประหลาดดี นี่ถ้าแคนดิเดตนายกที่เหลือมีอันเป็นไปหมด จะทำกันยังไง เป็นรัฐธรรมนูญที่มีปัญหามีจุดอ่อนเต็มไปหมด ทำให้ได้รัฐบาลผสม ซึ่งมีความอ่อนแอ เลือกตั้งสว. ก็อะไรไม่รู้ องค์กรอิสระก็แตะต้องไม่ได้ เรื่องคุณธรรมจริยธรรมก็เอามาใช้ ทั้ง ๆ ที่เรื่องพวกนี้หลาย ๆ ครั้งมันก็คือการตีความ ซึ่งมาตรฐานก็ไม่มี มันแล้วแต่คนเลย บอกว่าปราบโกง ก็ไม่เห็นมันจะปราบอะไร นักการเมืองตัวจริงมาไม่ได้ ก็ส่งเครือญาติมา แล้วตัวจริงก็ยังนั่งบงการอยู่หลังฉาก ปัญหาที่เกิดขึ้นอยู่ทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะรัฐธรรมนูญนี้แหละ คนชนะเลือกตั้งไม่ได้เป็นนายก ทั้ง ๆ ที่ดูแล้วน่าจะเป็นคนที่มีความพร้อมที่สุดในรอบสิบปี น่าจะได้โอกาสมาลองทำงานดู ก็ไม่ได้ทำ แล้วยังเขี่ยเขาออกจากวงไปอีก สุดท้ายก็ได้คนอย่างที่เห็น แล้วก็เป็นปัญหามาถึงตอนนี้ 

ดังนั้นถ้ามีโอกาสจะแก้รัฐธรรมนูญก็ขอร้องอย่าขวางกันเลย เลิกซะทีกับคำว่าฉันโหวตชนะมา ปากบอกว่าไม่ชอบประชาธิปไตย แต่ถ้าชนะฉันเอา อะไรที่เคยรับมาแล้ว ถ้ามันเป็นปัญหาก็ต้องแก้ และการแก้ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะแก้เลย ถ้าเขาแก้แล้วไม่พอใจก็ไม่ต้องโหวตรับ แล้วก็ใช้รัฐธรรมนูญเดิมไป ไม่ใช่แหกปากอย่างเดียวว่าฉันโหวตชนะมาอย่ามาแตะนะ     

กลับมาที่ว่าทำพรรคประชาชนถึงกลายเป็นพรรคที่น่าสงสารที่สุดตอนนี้ก็คือ ทำอะไรก็โดน โหวตให้ฝั่งเพื่อไทยก็โดนด่า โหวตให้ภูมิใจไทยก็โดนด่า อยู่เฉย ๆ แล้วเดี๋ยวเกิดได้ประยุทธ์มาก็โดนด่า คือทำหรือไม่ทำก็โดนจริง ๆ ตรงกับเนื้อเพลงเลย

นอกจากนี้ยังมีคนรู้มากคอยแซะอีกว่าจริง ๆ ไม่อยากให้ยุบสภาเลือกตั้งใหม่หรอก ทำไปอย่างนั้นแหละ และนี่ก็คงเข้าทางคนที่คิดแบบนี้พอดี เพราะเพื่อไทยเสนอว่าถ้าโหวตชัยเกษม ยุบเลย ไม่ต้องรอ 4 เดือน แต่พรรคประชาชนเขาตัดสินใจไปแล้วไง จะให้เขาพลิกไปพลิกมาเหมือนพรรคการเมืองทั่ว ๆ ไปเขาก็คงไม่ทำ

ซึ่งจุดนี้ต้องบอกว่าเพื่อไทยทำตัวเองจนกลายเป็นพรรคการเมืองที่เชื่อถือไม่ได้ เคยไม่รักษาสัญญากับประชาชน (ทั้งประชาชนจริง ๆ และพรรคประชาชน) มาแล้ว ตอนจะข้ามขั้วมา มีคนถามว่าทำไมทำแบบนี้ก็บอกว่าเป็น "เทคนิคการหาเสียง" แล้วตอนนี้ออกมารับปาก ทำไมถึงจะพลิกอีกไม่ได้ ที่มายื่นข้อเสนอว่าจะยุบสภาเลยตอนนี้ มีอะไรที่จะรับประกันว่า จะไม่พูดว่าก็เป็นแค่ "เทคนิคการขอเสียง" ยิ่งนางแบกตัวใหญ่ ออกมาพูดว่า คำพูดที่ออกมาจากปากตัวเอง ไม่ต้องยึดถือ ยึดถือผลประโยชน์มากกว่า ยิ่งสะท้อนความเป็นตัวตนของพรรคนี้เข้าไปใหญ่ 

อีกอย่างข้อเสนอที่บอกจะยุบสภาเลย ก็ออกมาสุดท้าย เหมือนไม่มีทางไปแล้ว ที่เขาเรียกกันว่าเป็นโปรไฟไหม้ คือไม่เคยมาคุยอย่างจริงใจ แคนดิเดตนายกก็ไม่เอามาคุยกับเขา ขนาดตัวแคนดิเดตนายกเองยังออกมาพูดเหมือนกับว่าพรรคก็ไม่เคยติดต่อตัวเองมาด้วยซ้ำ แล้วมันจะให้เชื่อได้ยังไง ถ้าเป็นนิทานอีสป ก็คงเรืองเด็กเลี้ยงแกะนั่นแหละ โกหกจนตอนพูดจริงก็ไม่มีใครเชื่อแล้ว 

ถ้าต้องการเวลาคุย อยากให้เลื่อนโหวต ในสภาวันนี้ก็ควรจะแสดงพฤติกรรมดี ๆ แต่ที่เห็นคือจะหักอย่างเดียว เอะอะก็จะฟ้องทำการขัดรัฐธรรมนูญ คือเรื่องดีลเหมือนกัน ถ้าโหวตเพื่อไทยไม่เป็นไร ถ้าไปโหวตภูมิใจไทย นี่ผิดมาก เหมือนในพรรคหาทางออกมาแล้วว่าจะมาทางนี้ คือพยายามบอกว่าการทำแบบพรรคประชาชนคือโหวตแล้วไม่ร่วมรัฐบาล โดยมีเงื่อนไขให้แก้รัฐธรรมนูญ แล้วยุบสภาในสี่เดือนมันผิดมาก แต่ตัวเองก็ประกาศว่ายอมรับเงื่อนไขพรรคประชาชนทุกข้อเหมือนกัน ถ้าเป็นตัวเองทำได้ แต่ถ้าเป็นคนอื่นทำไม่ได้ ทำแบบนี้เขาคงจะยอมกลับไปเจรจาด้วยหรอก

ส่วนตัวมองว่าที่เพื่อไทยดิ้นมาก ๆ นี่ไม่ใช่เห็นแก่ประเทศชาติหรอกนะ เพราะถ้าเห็นแก่ประเทศชาติคงไม่เดินมาถึงจุดนี้ แต่ดิ้นเพราะไม่อยากให้ภูมิใจไทยได้อำนาจการปกครอง และก็ที่ด่าพรรคประชาชนแรง ๆ ถึงกับป้ายสีบางเรื่องด้วย ก็เพราะกลัวว่าการทำแบบนี้ของพรรคประชาชนจะทำให้เขาได้คะแนน และจะชนะการเลือกตั้งครั้งหน้าอีกครั้ง ก็เลยพยายามเอาสิ่งที่เขาทำ และตัวเองก็ยอมรับ แต่พอเขาไม่เลือกตัวเอง ก็เอามาบอกว่ามันเป็นเรื่องที่แย่ ถ้ามันแย่จริงตัวเองจะยอมรับทำไม ทำตัวแบบนี้ ยังหวังจะให้คนอื่นมาไว้ใจตัวเองอีก มีคำกล่าวฝรั่งบอกว่า ถ้าถูกหลอกครั้งที่หนึ่ง  ด่าคนหลอก แต่ถ้ายังถูกหลอกครั้งที่สองก็ด่าตัวเองเถอะ (Fool me once, shame on you; fool me twice, shame on me)  

จริง ๆ ฝั่งภูมิใจไทย ก็เชื่อถือไม่ได้พอ ๆ กันแหละ (เพียงแต่เขายังไม่เคยหลอกครั้งที่หนึ่ง) ไม่ได้ดีกว่าเพื่อไทยหรอก ถ้าไม่ขัดผลประโยชน์กันกับเพื่อไทย ก็คงอยู่กันยาวไปเรื่อย ๆ ไม่เคยแสดงความจริงใจจะแก้รัฐธรรมนูญอะไรหรอก มารับเงื่อนไขก็เพราะอยากเป็นรัฐบาล และตอนนี้ก็เห็นหน้าตาคนที่จะเข้ามาเป็นรัฐมนตรีบางคน โดยเฉพาะคนที่เคยอยู่พลังประชารัฐกับประยุทธ์ แล้วบอกตามตรงว่าเซ็ง นอกจากนี้หลายคนก็มีมลทินติดตัว แม้แต่ตัวว่าที่นายกเองก็ตาม เรื่องคดีฮั้วสว. เรื่องที่เดินเขากระโดง ซึ่งก็หวังว่าพรรคประชาชนจะควบคุมไม่ให้ภูมิใจไทยเข้าไปแทรกแซงได้ 

คือเลือกทางไหนมันก็แย่ทั้งนั้น แต่พรรคประชาชนก็จำเป็นต้องเลือก และเขาก็ได้บอกเหตุผลแล้วว่า ทำไมถึงเลือกภูมิใจไทย หลัก ๆ ก็คือเหตุผลทางจำนวนสส.  คือถ้าเลือกเพื่อไทย เพื่อไทยอาจสามารถรวมจำนวนสส. ให้เกินครึ่งได้ง่ายกว่า และมันเป็นงานถนัดเพื่อไทยด้วย 

ส่วนตัวไม่ชอบภูมิใจไทย และอนุทินมาก ๆ แต่ก็เข้าใจว่าพรรคประชาชนก็ต้องเลือกสักทางหนึ่ง ดังนั้นก็รู้สึกไม่เข้าใจกองเชียร์พรรคเค้าเอง ที่ออกมาร่วมด่าสาดเสียเทเสีย เพราะเลือกทางที่ตัวเองไม่เห็นด้วย จริง ๆ ควรจะรับฟังเหตุผล แล้วก็ติดตามดูว่าทางเลือกนี้มันเป็นยังไง แล้วก็หวังว่าเค้าจะเลือกถูก ส่วนตัวมองว่าเขาแสดงความกล้าตัดสินใจด้วยซ้ำ 

ส่วนกองเชียร์เพื่อไทยจะออกมาด่าก็เข้าใจได้ แต่อยากให้มองตัวเองว่า ที่สถานการณ์มันเดินมาถึงตรงนี้มันก็เกิดจากพรรคเพื่อไทยเองทั้งนั้น แต่อย่างว่าชี้นิ้วโทษคนอื่น มันง่ายกว่าโทษตัวเองอยู่แล้ว     

พรรคประชาชนต้องโดนด่าเพราะสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อ เขาเป็นพรรคที่ได้ผลเลวร้ายจากรัฐธรรมนูญฉบับบ้าบอนี้ที่สุด ชนะเลือกตั้งก็ไม่ได้เป็นนายก คนดี ๆ เก่ง ๆ ก็ถูกเขี่ยออกจากระบบไปทีละชุด แล้วคนเชียร์รัฐธรรมนูญนี้ ก็แกล้งมองไม่เห็นความไม่ปกติ เพราะมันทำให้ตัวเองที่เลือกตั้งแพ้ แต่คนชนะที่ตัวเองไม่ชอบก็ไม่สามารถเข้ามาทำงานได้ คนเหล่านี้ต้องให้เหตุการณ์มันเกิดกับพรรคที่ตัวเองเชียร์ก่อนถึงจะเห็นปัญหา 

สรุปพรรคประชาชนไม่ได้อะไรจากเหตุการณ์นี้เลย มีแต่โดนกับโดน ต่อให้ได้ไปเลือกตั้ง หลายคนบอกว่าเขาได้เปรียบ แต่ส่วนตัวมองว่าไม่ พรรคการเมืองอย่างเพื่อไทย กับภูมิใจไทย จะไม่ร่วมงานกับเขา แต่สองพรรคนี้พร้อมจะกลับมาร่วมมือกันเสมอ พรรคประชาชนถ้าอยากเป็นรัฐบาลจะต้องได้คะแนนพรรคเดียวให้เกินครึ่ง เขาจะได้คะแนนหลัก ๆ จากระบบบัญชีรายชื่อ ส่วนเขตค่อนข้างยาก สู้บ้านใหญ่ไม่ได้ และคนที่เขาคัดเลือกมาลงเขตก็เป็นสาเหตุด้วย และยิ่งเกิดเหตุการณ์นี้อาจจะมีคนที่ไม่เข้าใจ เลยไม่โหวตให้อีก คือยังไงก็คิดว่าไม่ถึงครึ่ง โอกาสเดียวที่จะได้เป็นรัฐบาลก็ผ่านไปแล้ว คือต้องยอมร่วมรัฐบาลกับอนุทิน แต่จริง ๆ สมมติบอกว่าจะร่วมรัฐบาลด้วย อนุทินอาจไม่เอาก็ได้นะ ทั้งภูมิใจไทย และเพื่อไทย อาจยอมไปเอาประยุทธ์กลับมาก็ได้ 

สรุปโดนทั้งขึ้นทั้งล่อง และอาจไม่ได้ประโยชน์อะไรมากกกว่าเดิมด้วย ติดแล้วก็เศร้าเนอะ...

อย่าปล่อยให้พวกอินฟลูทั้งหลายมาปั่นเรากันอีกเลยครับ

ภาพจาก Wikimedai Commons 
license CC BY-SA 4.0

#ศรัณย์วันศุกร์ วันนี้ขอกลับมาที่การเมืองอีกสักวันแล้วกันครับ บอกตามตรงครับ ช่วงนี้เบื่อมาก กับพวกพิธีกร วิทยุ โทรทัศน์ สายเกลียดทักษิณ อวยทหารการเมืองทั้งหลาย ออกมานั่งวิเคราะห์ข่าวหน้าตาบึ้งตึง มีความกังวลว่าประเทศจะล่มจม พังกันไปหมด แต่ในยุคประยุทธ์ ซึ่งก็แย่ไม่แพ้กัน ผู้ประกอบการก็ปิด ตัวรายวันแบบนี้ ก็เห็นนั่งหน้าระรื่น วิเคราะห์ข่าวไปหัวเราะไป  แต่แน่นอนครับ สถานการณ์ตอนนี้มันหนักจริง ๆ ผลลัพธ์จากที่เราทำสะสมไว้ในหลายรัฐบาลที่ผ่านมา มันมาประดังออกดอกออกผลตอนนี้พอดี ประกอบกับสหรัฐมีผู้นำสุดโต่งอย่างทรัมป์ด้วย 

ความจริงที่ต้องระวังกันอย่างนึงคือ เราต้องไม่หลงกลไปกับผู้มีอิทธิพลทางความคิดทั้งหลายที่เกลียดทักษิณ คนพวกนี้ซึ่งเงียบไปเยอะหรือไม่เคยวิพากษ์วิจารณ์ประยุทธ์ ตอนนี้พากันออกมา โดยพยายามทำให้คนเชื่อว่าปัญหาที่เกิดขึ้นตอนนี้มันมาจากรัฐบาลนี้ 

แต่ความจริงที่ทุกคนต้องคิดคือปัญหามันไม่ได้มาเกิดในสองปีนี้หรอกนะครับ เรื่องจีนสวมสิทธิ์สินค้า เรื่องการที่เราให้สิทธิทางภาษีกับจีนมากกว่าสหรัฐ จนโดนตอบโต้ เรื่องแก็งค์คอลเซ็นเตอร์ เรื่องจีนเทา และอีกมากมาย มันเกิดมานานแล้ว 

ที่เรียกหาประยุทธ์กัน คิดดี ๆ นะ ว่าประยุทธ์อยู่ในอำนาจต่อเนื่องกันมากี่ปี และเป็นอำนาจที่มากกว่ารัฐบาลปกติที่เคยมีมาด้วย ประยุทธ์ทำอะไร กับปัญหาเหล่านี้?  

แต่สิ่งที่ต้องยอมรับคือ รัฐบาลนี้บริหารจัดการได้แย่มาก นอกจากผู้นำมือไม่ถึงแล้ว ทีมงานที่ตั้งมาแบบต่างตอบแทน ก็มือไม่ถึง ยังทำแทบจะเหมือนกับประยุทธ์ทำทุกอย่าง ดีไม่ดีจะแย่กว่าด้วย ไม่ได้คิดกันเลยว่า ประเทศเรามีปัญหา มันต้องหาคนที่มีฝีมือเข้ามาแก้ไข ควรพักเรื่ืองต่างตอบแทนไว้ก่อน ตอนก่อนจะเข้ามา ก็เห็นพูดวิจารณ์ประยุทธ์ไว้เยอะ คือมันเหมือนมองเห็นปัญหา แต่พอเข้ามา ก็ทำเหมือนเขา 

ประเทศเราเล่นการเมืองกัน จนได้นายกที่แย่ ๆ สองคนติดต่อกันบริหารประเทศมาสิบกว่าปี  ก็ต้องทำใจว่าสุดท้ายเราก็ต้องไปอยู่ในกลุ่มเดียวกับลาว เมียนมาร์ กัมพูชา กัมพูชามันยังไม่เกรงใจเราเลยตอนนี้   

เอาเรื่องเสนอกฎหมายในสภาซึ่งหน้าตาจะเป็นยังไงก็ยังไม่รู้ และคนส่วนใหญ่ในสภาก็ไม่ได้เห็นด้วย มาอ้างกีดกันคนที่มีความพร้อมออกไป ก็ได้แต่หวังว่าจะมองเห็นกันนะว่า ต่อให้เป็นรัฐบาล กฎหมายที่คนส่วนใหญ่ไม่เอา มันก็จะไม่ผ่าน อย่างเอนเทอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์นี่เป็นตัวอย่างที่ดีเลย 

เอ๊ะ มันมีใครไปร้องรึยังนะ ว่าการเสนอกฎหมายเอนเทอร์เทนเมนต์คอมเพล็กซ์ ไม่มีคุณธรรมจริยธรรม ผิดศีลธรรมอันดีงาม วิญญูชนพึงรู้ เอาจริง ๆ เบื่อเป็นบ้าคนพวกนี้ 

ก็ขออย่าไปฟ้องร้องกันเลยครับ หน้าที่สภาคือตรากฎหมาย ถ้ามันไม่ดีมันก็คว่ำอยู่ในสภา หรือถ้ามันผ่านสภามาได้ ก็มีศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งควรจะทำหน้าที่แค่ดูว่ามันขัดรัฐธรรมนูญไหม ถ้าขัดก็บอกว่าขัด ไม่ต้องยุบพรรคใคร ตัดสิทธิ์ใคร แล้วมันก็จะจบ ถ้าทำกันตามกฎแบบนี้ ผมเชื่อว่าประเทศจะไม่เดินมาจนถึงได้นายกแบบนี้หรอกครับ กลับมาตั้งสติ มองทุกด้าน เลิกแบ่งฝักแบ่งฝ่ายแบบไม่ลืมหูลืมตา แล้วทำตามกฎกติกากันเถอะครับ ... 

เมื่อเด็กไร้เดียงสาคุยกับลุง (อา) สามานย์

ภาพโดย ChatGPT

#ศรัณย์วันศุกร์ วันนี้ คงต้องขอคุยเรื่องที่น่าจะฮอตที่สุดประจำสัปดาห์นี้นะครับ ก็คือเรื่องคลิปเสียงของนายกของไทยที่คุยกับผู้นำสูงสุดตัวจริงของกัมพูชาไอ้ฮุนเซ็น ขอใช้สรรพนามว่าไอ้แล้วกันนะครับ เพราะก็ไม่เคยนับถือมันอยู่แล้ว ยิ่งมีเหตุการณ์แบบนี้ ยิ่งสะท้อนว่าคนแบบมันคบไม่ได้ 

เวลามีปัญหาในประเทศมัน มันเอาเรื่องประเทศมาเล่น เราตกเป็นเหยื่อมันมาตั้งแต่ยุคที่มีการกล่าวหาว่ากบ สุวนันท์ ว่าไปให้สัมภาษณ์ด่าประเทศมัน มันทำเรื่องขึ้นมาเพราะตอนนั้นคะแนนนิยมในตัวมันตกมาก สองประเทศแทบลุกเป็นไฟ เกือบเกิดสงครามกัน มันก็ไม่สน เพราะที่สุดคะแนนนิยมก็กลับมาที่ตัวมัน ตอนนี้ในประเทศมัน ลูกชายมันก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันกับมันในตอนนั้น มันจึงหยิบยกเรื่องชายแดนขึ้นมาเป็นประเด็นอีก

ปัญหาที่เกิดขึ้นก็เกิดจากการรับมือของฝั่งเรา ที่ดูจะตัดสินใจช้า และเป็นฝ่ายตั้งรับตลอด โดยนายกของเรานี่นอกจากเป็นผู้ไร้ประสบการณ์แล้ว ยังไร้เดียงสาจนคิดว่าความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างครอบครัวตัวเองกับของไอ้ฮุนเซน จะทำให้เจรจากันได้ ซึ่งตรงนี้ไม่เข้าใจว่าคนรอบตัวนายกที่มีประสบการณ์มากกว่า ได้พูดให้ฟังไหม หรือพูดให้ฟังแล้วแต่นายกไม่เชื่อ หรือพ่อตัวเองก็บริฟมาว่าคุยกับไอ้ลุง (อา) สามานย์นี้ได้ อันนี้ไม่รู้จริง ๆ นะ

เมื่อรัฐบาลโต้ตอบช้า กองทัพโดยแม่ทัพภาคก็เลยต้องโต้ตอบก่อน อันนี้พอเข้าใจได้ แต่ส่วนตัวก็มองว่าบางทีการโต้ตอบโดยไม่ผ่านกลไกรัฐบาล มันก็ทำให้ไอ้คนเฮงซวยอย่างฮุนเซ็น มันเอาไปเป็นประเด็นปลุกปั่นยุยงได้ แต่ก็เข้าใจอีกแหละว่า มันไม่มีตัวกลางที่ประสานได้ระหว่างกองทัพและรัฐบาล อย่างรัฐมนตรีกลาโหมก็ไปเอา ภูมิธรรม มานั่ง ซึ่งไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย เอาจริง ๆ สุทิน ยังดูดีกว่า นี่คือปัญหาของการมองแต่การเมือง แล้วยิ่งได้นายกที่ไม่มีประสบการณ์ ไม่มีความพร้อม ยิ่งไปกันใหญ่ 

แต่ตอนหลังพอทางฝั่งเราเริ่มปรับตัวได้ รัฐบาลกับกองทัพเริ่มไปทางเดียวกัน มีการปิดด่านที่เป็นหัวใจของไอ้ฮุนเซนมันก็คือเรื่องกาสิโน และรัฐบาลยังไปทางเดียวกับกองทัพอีก มันก็เดือดร้อนตีโพยตีพาย อาละวาดฟาดงวงฟาดงา ไม่สนใจอะไรแล้วปล่อยคลิปออกมา ซึ่งจะเห็นว่ามันไม่สนใจแล้ว ลุง (อา) หลาน อะไร แล้วยังเอาไปประโคมได้อีกว่าเรื่องความสัมพันธ์เป็นเรื่องรอง เรื่องประเทศสำคัญกว่า โกยคะแนนไปอีก ในขณะที่นายกไทยต้องมาเคลียร์กับประชาชนตัวเอง เคลี่ยร์กับกองทัพ เรามีแต่เสียกับเสีย แต่นอกจากความเลวของไอ้ฮุนเซนแล้ว ก็ต้องบอกว่าเพราะความไร้เดียงสาของนายกเราด้วย

คือในส่วนตัวมองว่าการคุยกันโดยใช้ความสัมพันธ์ส่วนตัวมันทำได้ และก็เข้าใจได้ว่าไม่คิดว่ากำลังคุยกันกับคนสามานย์ที่ตัวเองหลงนับถือ แอบอัดเสียงแล้วเอามาใช้ประโยชน์ส่วนตัว แต่วิธีการพูดจาที่ใช้นี่ มันไม่เหมาะสมไง คือไม่ว่าจะมีคลิปหรือไม่ มันก็ไม่ควรพูดแบบนี้ 

ประการแรก ถ้าเข้าใจสถานการณ์ว่า ไม่มีใครอยากให้เกิดสงครามหรอก โดยเฉพาะฝั่งกัมพูชามันไม่อยากรบกับเราหรอก เพราะมันรู้ว่ามันสู้กำลังรบเราไม่ได้ แล้วถ้าปิดด่านกันจริง ๆ คนที่เดือดร้อนหนักกว่าคือกัมพูชา ถ้าเข้าใจประเด็นนี้ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปพูดอ่อนน้อมแบบนั้น เราไม่มีความจำเป็นต้องไปง้อมันนะ แล้วมันก็เอาอันนี้ไปใช้ประโยชน์บอกไทยกลัวมัน  

ประการสอง การไปบอกว่าแม่ทัพภาคเป็นฝั่งตรงข้าม ในบริบทจะให้เข้าใจว่าไง พยายามมองในแง่ดีที่สุดแล้วกันว่า แม่ทัพภาคเป็นฝั่งตรงข้ามกับไอ้ฮุนเซน แต่ก็นั่นแหละมันก็ต้องมีคำถามนะว่านายกอยู่ฝั่งไหนถ้างั้น 

แต่ประโยคต่อมาบอกว่าเขาพูดจาเอาเท่ ไม่เกิดประโยชน์ เฮ้ยอันนี้มันไม่ได้นะ มันแสดงถึงความที่ส่วนตัวไม่ชอบกองทัพอยู่แล้ว เพราะยึดอำนาจทั้งพ่อ ทั้งอาหญิง แต่ตอนนี้ไม่ว่าคุณจะคุยในนามส่วนตัวหรืออะไร คุณเป็นนายกของประเทศ คุณไม่สามารถด่าผู้นำกองทัพที่ทำหน้าที่ของตัวเองแบบนี้ได้ ไม่ว่าคุณจะชอบกองทัพหรือไม่ก็ตาม แล้วไอ้ฮุนเซนมันก็เอาไปใช้ประโยชน์อีก โพสต์บอกประชาชนมันว่า ที่ด่านปิดประชาชนของมันเดือดร้อน เป็นเพราะไทยไม่สามารถคุมกองทัพได้ ไม่เหมือนมันที่คุมกองทัพได้ (จริง ๆ คุมได้หรือเปล่าไม่รู้นะ ได้ข่าวว่ากองทัพมันก็เริ่มจะไม่พอใจมันเหมือนกัน) แต่เอาเถอะเราไม่ควรเห็นด้วยกับการที่ทหารออกมายึดอำนาจนะ ไม่ว่าจะเป็นประเทศไหน 

เอาจริง ๆ ก่อนมาเป็นนายก ก็มีกิจการเป็นของตัวเอง ก็น่าจะรู้นะว่ามันควรไหมที่จะไปด่าผู้จัดการบริษัทตัวเองที่กำลังพยายามรักษาผลประโยชน์บริษัท แต่ทำให้บริษัทคู่แข่งที่ตัวเองอยากจะเจรจาด้วยไม่พอใจให้เขาฟัง ถ้าเรื่องมันหลุดออกมา นอกจากอาจจะทำให้ผู้จัดการบริษัทตัวเองรู้สึกไม่ดีแล้ว ไอ้บริษัทคู่แข่งนี่เขาจะคิดว่าตัวเองเป็นคนยังไง นอกจากนี้ ลูกน้องอื่น ๆ ในบริษัทแน่นอนว่าต้องขาดความไว้ใจ เฮ้ยเขาจะเอาเราไปด่าประจาน เมื่อไรก็ได้ ทั้ง ๆ ที่ เรากำลังทำเพื่อบริษัท 

ประการสาม ที่บอกว่าอยากได้อะไรให้บอก อันนี้มันสุ่มเสี่ยงต่อการตีความมาก ส่วนตัวไม่ได้คิดว่าเขาจะขายชาติอะไร เหมือนพวกเกลียดทักษิณเข้าไส้พยายามจะโยงไปให้ได้ เผื่อจะจุดไฟประท้วงติด เอาประชาชนลงมาบนถนน ให้ทหารออกมาอีก บอกเลยนะ ถ้าทำแบบนี้เข้าทางไอ้ฮุนเซนมันเลย  ส่วนตัวพยายามเข้าใจว่าต้องการจะบอกว่า ไม่พอใจอะไรก็ให้โทรมาบอก โทรมาคุยกัน อย่าไปโพสต์ ถ้าพูดแบบนี้มันจะชัดเจนกว่า 

ประการที่สี่ อันนี้ฝั่งด่า ฝั่งเกลียดไม่ค่อยมีใครพูดถึงคือ นายกไม่ได้ยอมเปิดด่านฝ่ายเดียวนะ แต่พยายามยืนยันว่าให้ทั้งสองฝ่ายแถลงร่วมกัน อันนี้ดี และก็ยังทิ้งท้ายว่า (คือไอ้ฮุนเซนมันไม่ยอมแถลง เพราะมันจะเอาแต่ได้ของมันฝ่ายเดียว) ขอไปคุยกับกลาโหมก่อน คือไม่ได้รับปากอะไรมัน ซึ่งก็โอเค เป็นการจบการเจรจาที่ดี แต่ถ้าจะดีกว่านี้คือ น่าจะถามไอ้ฮุนเซนไปด้วยเลยว่า แล้วจะไปยื่นศาลโลกทำไม กลับมาใช้กลไก JBC เหมือนเดิม แล้วก็เปิดด่านกันตามปกติ 

ที่ประชาชนคนไทยหลายคน โดยเฉพาะพวกที่เกลียดตระกูลชินวัตรสุดขีด ตีความไปว่าไปยอมทุกอย่างจะยกดินแดนให้มันก็ได้ อันนี้ก็เวอร์เกินไป คิดว่าพวกเกลียดจะยกเอามาเป็นข้ออ้างลงถนนมากกว่า ส่วนตัวตีความการติดต่อครั้งนี้แค่ว่า ยอมมันมากเกินไป ทั้ง ๆ ที่สถานการณ์ไม่ว่าจะรบกัน หรือเลิกค้าขายกัน คนที่เสียมากกว่าคือกัมพูชา ถ้านายก เข้าใจสถานการณ์นี้ และเอาความสัมพันธ์ส่วนตัวออกไปสักนิด ไม่น่าจะไปพูดแบบนี้ 

คราวนี้เมื่อพูดไปแล้ว คลิปออกมาแล้ว ควรทำยังไง ถ้าเป็นประเทศที่ผู้นำมีความรับผิดชอบสูง เขาคงลาออก เพื่อรับผิดชอบ หรือไม่ก็ยุบสภาเพื่อให้ประชาชนตัดสินว่า นายกพูดไปในแนวทางนี้พวกคุณยังสนับสนุนให้นายกทำหน้าที่ต่อไปไหม ซึ่งจริง ๆ เป็นวิธีที่จะวัดว่าที่ตัวเองทำนี่ประชาชนส่วนใหญ่จริง ๆ  เห็นว่ายังไง เพราะประชาชนไม่ได้มีแต่ด่าอย่างเดียว แต่ก็มีบางส่วนเห็นว่าทำดีแล้ว เพื่อสันติภาพ เลือกตั้งวัดกันไปเลย ถ้าได้กลับเข้ามาเป็นายกอีก คราวนี้ก็จะมั่นใจได้มากขึ้นว่าสิ่งที่ตัวเองทำประชาชนสนับสนุน พวกที่ด่านี่คือพวกที่เกลียดตัวเองเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว อะไรแบบนี้ 

แต่อดคิดไม่ได้นะ ว่าเรื่องราวนี้เบื้องหลังมันมีอะไรซับซ้อนกว่านี้หรือเปล่า เพราะพรรคภูมิใจไทย กำลังจะถูกยึดกระทรวงมหาดไทยคืน ซึ่งเขาไม่ยอม และจะถอนตัวอยู่แล้ว เพราะเกิดเรื่องคลิปนี่ ถ้าเป็นฟุตบอลก็คือมีคนแอสซิสต์ลูกสวย ๆ มาให้ยิงประตูเลย รีบแถลงการณ์เลย บอกว่าอยู่ร่วมกันไม่ได้แล้ว เพราะไม่รักษาอธิปไตยของชาติ ได้ใจคนเกลียดทักษิณ แต่ไม่ตามข่าวการเมืองไปเต็ม ๆ  

แต่ถึงตอนนี้คิดว่านายกก็คงทั้งไม่ลาออก และยุบสภา ถ้ามองในมุมมองที่ว่า แผนที่ไอ้ฮุนเซนมันจะปั่นไทย ก็ยังไม่สำเร็จร้อยเปอร์เซนต์ ก็โอเคนะ แต่ก็ไม่ควรอยู่นาน ถ้าผ่านงบประมาณได้ ก็ยุบสภาเถอะ 

แต่ก่อนจะยุบสภา หรือจะลากอยู่ยาวก็ตาม ควรจะตอบโต้ไอ้ฮุนเซ็น โดยใช้วิธีทางการทูต ลดระดับความสัมพันธ์กับกัมพูชา เรียกทูตไทยกลับ เหลือแต่อุปทูต ถ้ามันยังจะทำท่าทีไม่ดีต่อ ก็ปิดสถานทูต ปิดด่านเน้นตรงที่เป็นหัวใจของมัน ทำเรื่องปราบปรามแกงค์คอลเซ็นเตอร์อย่างจริงจัง คือทำให้กระทบกับไอ้ฮุนเซนมากที่สุด น่าเศร้าใจแทนคนกัมพูชานะประเทศต้องมีผู้นำแบบไหนถึงมีรายได้หลักจากแกงค์คอลเซ็นเตอร์ หวังว่าไทยจะไม่ตกต่ำลงไปถึงจุดนี้นะ เพราะอยู่กับนายกทหารที่ยึดอำนาจมาเกือบสิบปี ซึ่งก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร พอมาได้เลือกตั้งก็ถูกมรดกจากการยึดอำนาจ คนที่พร้อมก็ไม่ได้เป็น สุดท้ายได้นายกแบบคนปัจจุบันนี้มา เศร้าใจจริง ๆ ...

มุมมองคำพิพากษากรณียิ่งลักษณ์ และ True ล่ม

#ศรัณย์วันศุกร์ สัปดาห์นี้มีสองเรื่องที่จัดว่าเป็นเรื่องน่าสนใจครับ และก็เกิดวันเดียวกันซะด้วย คือวันพฤหัสบดี ที่ 22 พ.ค. 25668 ครับ ก็เลยจะมาแชร์มุมมองสองเรื่องนี้ครับ 

By Kremlin.ru, CC BY 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=59021177

เรื่มจากเรื่องของอดีตนายกยิ่งลักษณ์ก่อนแล้วกันนะครับ ศาลปกครองสูงสุดพิพากษาให้ยิ่งลักษณ์ต้องจ่ายเงินชดเชยหมื่นกว่าล้านบาท ในฐานะที่ปล่อยปละละเลยให้มีการทุจริตจำนำข้าวในการระบายข้าวแบบรัฐต่อรัฐ (G to G) ซึ่งคำตัดสินนี้ก็สร้างความตื่นเต้นดีใจให้กับคนเกลียดทักษิณและครอบครัวเป็นอย่างมาก ออกมาแสดงความเห็น เห็นด้วยกันใหญ่ ส่วนคนที่เป็นกองเชียร์ยังไม่เห็นออกมาแสดงอะไรนะ นอกจากตัวยิ่งลักษณ์เองที่้โพสต์ชี้แจง (ตัดพ้อแล้ว) แล้วก็มีแฟนคลับไปแสดงความเห็นใจ

คือต้องบอกนะครับว่าเรื่องจำนำข้าวนี่ ในความเห็นผมมันก็คือโครงการพยายามจะช่วยชาวนา แบบไม่ยั่งยืนเหมือนแทบทุกรัฐบาลที่ผ่านมาแหละ จะประกัน จะจำนำ มันก็คือกัน แต่โครงการจำนำข้าว เป็นโครงการที่บริหารจัดการได้แย่มาก เป็นโครงการที่คิดไม่สุดทาง ไม่มีแผนการ ไม่มีคนที่มีความสามารถมาดำเนินการ จนเปิดทางให้มีการทุจริต

และคดีนี้ในทางอาญามีการตัดสินไปแล้ว โดยศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองหนึ่งก็ได้ตัดสินลงโทษคนที่เกี่ยวข้องไปแล้ว พร้อมทั้งปรับเงินค่าเสียหายด้วย ยิ่งลักษณ์ก็โดนห้าปี แต่หนีไปก่อน แต่ศาลนี้ใช้ 157 กับยิ่งลักษณ์ ไม่ระงับยับยั้งจนเกิดความเสียหาย เป็นการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยทุจริต

ซึ่งผมก็ตั้งคำถามมาตั้งแต่ศาลนี้แล้วว่า ตกลงมาตรฐานการไม่ระงับยับยั้งนี่มันแค่ไหน เพราะเหตุผลมันก็เดิม ๆ เหมือนตอนนี้คือ มีการเตือนจาก สตง. ปปช. (สององค์กรนี้ ตอนนี้ก็...) หรือฝ่ายค้าน แต่ไม่เห็นว่าใครจะมีหลักฐานชัด ๆ ว่ามันโกงยังไง ฝ่ายค้านที่อภิปราย ถ้ามีหลักฐานทำไมไม่ยื่นฟ้องไปเลย และเมื่อมีคำเตือน เขาก็ตั้งกรรมการขึ้นมาตรวจสอบ ซึ่งศาลอาญานี้ก็คงเห็นว่ามันไม่พอ ก็ลงโทษไปห้าปี 

ในความเห็นผม ยิ่งลักษณ์ไม่มีประสบการณ์ทางการเมือง ไม่มีมือไม้ที่ไว้ใจได้มาช่วย เพราะคนที่เป็นตัวหลักตอนนั้นหลายคนก็ถูกตัดสิทธิทางการเมืองอยู่ ถ้าได้คนกลุ่มที่โดนตัดสิทธิอยู่มาทำโครงการ ส่วนตัวเชื่อว่ามันจะออกมาดีกว่านี้ ทักษิณก็อยู่ไกลไม่ได้คุมคนด้วยตัวเอง คนที่พอไว้ใจได้อย่างณัฐวุฒิ ก็เก่งแต่พูดปราศรัยบนเวที พอถูกตั้งเข้ามาทำงานก็ไม่รู้เรื่องรู้อะไร อย่างที่เห็นถูกนักข่าวต้อนตอบอะไรไม่ได้สักอย่าง ซึ่งยิ่งลักษณ์ถ้าไม่พร้อมก็ไม่ควรเข้ามาแต่แรกอยู่แล้ว ดังนั้นการที่โดนอย่างนี้ส่วนหนึ่งก็ต้องโทษตัวเองด้วย คือผมเชื่อว่ายิ่งลักษณ์ไม่ได้โกงเพื่อหาประโยชน์เข้าตัวเอง (อย่างที่ฝ่ายเกลี่ยด พยายามจะโยงให้ได้ว่าโกง) แต่ไม่มีความสามารถมากพอที่จะจัดการดูแลได้ 

ดังนั้นในคดีนี้มันก็ย้อนกลับมาเหมือนเดิม ซึ่งก็ไม่น่าประหลาดใจอะไร เพราะตัดสินกันแบบเดิม ๆ  คำว่าประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง ก็ไม่ต่างจากการไม่ระงับยับยั้งจนเกิดความเสียหาย  ความเห็นก็เดิม ๆ มีคนเตือนแล้วไม่ฟัง  ไม่หยุดโครงการ ตั้งกรรมการแต่ไม่ดูแลติดตามใกล้ชิด 

สิ่งที่นักกฎหมายหลายคนให้ความเห็น ซึ่งผมว่ามันก็คงไม่ต่างจากตอนตัดสินคดีอาญาเท่าไหร่ก็คือ หลาย ๆ เรื่อง มันไม่มีมาตรวัดที่แน่นอน ประมาทเลินเล่อร้ายแรง ระดับไหนถึงจะเรียกว่าร้ายแรง บางคนก็มองว่าการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาตรวจสอบนี่ก็ถือว่าทำหน้าที่แล้ว ไม่ร้ายแรงแล้ว แต่ก็เห็นชัดว่าส่วนใหญ่ในศาลนี้เห็นว่าไม่ใช่ (มีส่วนน้อยที่ไม่เห็นด้วย) ศาลนี้บอกว่าต้องลงไปกำกับอย่างใกล้ชิด ก็ไม่รู้อีกว่าต้องใกล้ชิดแค่ไหน มันมีฝ่ายปฏิบัติการอยู่ คนอำนวยการนี่ต้องลงไปแค่ไหน ใครที่เคยทำงานก็คงรู้นะว่าจริง ๆ ฝ่ายอำนวยการนี่เขาเคยลงไปใกล้ชิดจริง ๆ แค่ไหน 

มันก็ไม่ต่างจากผิดจริยธรรมร้ายแรง แบบใช้คำว่าวิญญูชนพึงรู้ ใครคือวิญญูชน?  เรื่องระดับความดีความไม่ดีนี่คนแต่ละคนก็มีมุมมองที่ต่างกัน ถ้าเรื่องนี้เราว่าไม่ดี แต่คนอื่นเห็นว่าไม่เป็นไรรับได้ เราจะบอกได้ไหมว่าเราเป็นวิญญูชน แต่เขาไม่ใช่ อ้อถ้าใครอ่านเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร คงรู้จักวิญญูชนจอมปลอมนะ  

ฟังรายการวิทยุรายการหนึ่ง ค่อนข้างเห็นด้วยว่า มันถึงเวลาหรือยังที่เราจะต้องมีมาตรวัดให้มันชัดไปเลย ทำแบบนี้ประมาทเลินล่อร้ายแรง แบบนี้ประมาทเลินเล่อพอสมควร อะไรแบบนี้ แล้วก็ต้องรับผิดชอบกี่เปอร์เซนต์ ทุกคนจะได้รู้ และจะได้โดนแบบเดียวกัน ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจ

เหมือนการเช็คล้ำหน้าในฟุตบอลตอนนี้ ซึ่งมีการพัฒนาจนตอนนี้มีระบบที่สามารถจะตัดสินได้เหมือน ๆ กันในทุกกรณีว่าล้ำหน้าหรือไม่ คือถึงแม้ผมจะไม่เห็นด้วยว่าการที่ปลายเท้าฝ่ายรุก มันเลยขาฝ่ายรับไปนิดหนึ่งมันจะทำให้ฝ่ายรุกได้เปรียบยังไง แต่ถ้าทุกคนอยู่ในกฎเดียวกัน ผมก็รับได้

ที่เขียนเรื่องนี้ขึ้นมาก็ไม่ได้คิดจะเข้าข้างยิ่งลักษณ์ หรืออะไรนะครับ ผมไม่ได้ชอบเพื่อไทย นี่เป็นความเห็นส่วนตัวของผม ซึ่งไม่ได้เอาความชอบหรือไม่ชอบส่วนตัวเข้าไป ผมเขียนบทความที่เกี่ยวกับการเมืองมา โดนคนสองฝั่งด่าก็มีมาแล้ว ที่เขียนขึ้นมาเพราะเห็นว่าเออระบบของเรามันยังมีปัญหานะ ที่มันขัดแย้งกันอยู่ทุกวันนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะเรื่องนี้ ถ้าทำให้มันเคลียร์ ทำให้เห็นว่าทุกคนถูกตัดสินอยู่บนมาตรฐานเดียวกัน มันอาจจะช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น 

สำหรับกรณี True ระบบล่ม ไปเมื่อวานเกือบทั้งวันนี่ ต้องบอกว่าโชคดีที่ผมมีสองระบบ และระบบหลักที่ผมใช้คือ AIS และเน็ตที่บ้านใช้ AIS ผมเลยไม่ได้รับผลกระทบเท่าไหร่ แต่เข้าใจเลยครับว่าคนที่ใช้ True เสียหายมาก

ผู้ให้บริการควรตระหนักรู้ให้มากกว่านี้ได้แล้วนะครับว่าตอนนี้ระบบสื่อสารมันเป็นปัจจัยที่ 5 ของคนเราไปแล้ว คือมันไม่ได้ใช้แค่สื่ิอสารอย่างเดียว แต่การทำธุรกิจ และการดำเนินชีวิตประจำวัน มันขึ้นกับระบบสื่อสารนี้ บางคนเสียงานเสียการไปเลย บางคนอาจเป็นอันตรายถึงชีวิต เพราะมีเคสที่รถพยาบาลติดต่อกับโรงพยาบาลไม่ได้ โชคดีที่ยังมีระบบวิทยุสื่อสาร 

การชดเชย ก็ควรจะไม่ใช่แค่ให้โทรฟรี 100 นาที แต่ต้องใช้ให้หมดในวันเดียว บ้าหรือเปล่า บางคนไม่ได้โทรศัพท์ปกติมาเป็นชาติแล้ว ให้เน็ต 10 GB บางคนเขาใช้ unlimit หรือใช้ 20 GB ในแต่ละเดือนก็ไม่เคยหมดอยู่แล้ว ดูพฤติกรรมลูกค้าแต่ละราย แล้วเสริมให้เขาไป หรือกล้าไหมลดค่าบริการให้เลย บางคนเขาเดือดร้อนหนักมากนะ ลดค่าบริการแล้วก็อาจไม่คุ้มด้วยซ้ำ 

ช่วงที่เขียนอยู่นี้ก็พยายามค้นดูว่า True ออกมาบอกสาเหตุหรือยังว่าเกิดอะไรขึ้น เหมือนเห็นแว็บ ๆ ตอนเช้าบอกว่าไฟขัดข้องกับอุปกรณ์อะไรสักอย่าง แต่ตอนนี้หาไม่เจอแล้ว ถ้าเป็นแค่ไฟขัดข้องจริง ๆ นี่แย่มากเลยนะ คุณไม่มีระบบไฟสำรองเลยหรือ ตอนคุณจะควบรวมกับ DTAC เขายิ่งคิด ๆ กันอยู่ว่า เหลือผู้เล่นอยู่สองเจ้าแล้วต่อไปบริการมันจะไม่พัฒนา ราคาก็จะแพงเพราะการแข่งขันมันน้อย ประชาชนไม่มีทางเลือกอื่น ช่วยทำให้ดูหน่อยว่าประชาชนคิดผิด 

ส่วนกสทช. ครับ ช่วยทำอะไรให้ดูให้รู้ว่าองค์กรคุณยังมีประโยชน์ที่ควรจะมีต่อไปหน่อยนะครับ ...

เมื่อประชาชนไม่ได้อยู่ในสมการของผู้มีอำนาจ

ไม่ได้เขียนคอลัมน์ #ศรัณย์วันศุกร์ นี้มานานมาก จริง ๆ ตั้งใจว่าถ้ากลับมาเขียนก็จะเขียนเรื่องเบา ๆ สบาย ๆ แต่วันนี้ขอเขียนหน่อยเรื่องหนัก ๆ หน่อยแล้วกันครับ เพราะรู้สึกหงุดหงิดกับความคิดของผู้คนที่บริหารบ้านเมืองอยู่ในช่วงนี้ ในสถานการณ์ที่ประเทศเรากำลังเผชิญปัญหาสารพัดด้าน ความคิดคำพูดของคนหลายคนที่เห็น ๆ ตามสื่อ เหมือนไม่ได้ตระหนักอะไรเลย  

ในสภาวะเศรษฐกิจแบบนี้ซึ่งก็แย่อยู่แล้ว และยังมีปัญหาเรื่องนโยบายของทรัมป์เข้ามาอีก สิ่งที่ผู้บริหารควรทำนอกจากจะบอกให้ประชาชนประหยัด ใช้จ่ายเท่าที่จำเป็นแล้ว ตัวเองก็ควรทำเป็นตัวอย่างด้วย ประหยัดรายจ่ายที่ไม่จำเป็น เพื่อนำมาสำรองไว้แก้ปัญหาที่ยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกบ้าง ถ้าจะใช้เงินลงทุนทำอะไร สิ่งที่ได้กลับมามันก็ควรคุ้มค่า แต่กลับไม่ทำกัน 

ภาพโดย Supanut Arunoprayote

เริ่มจาก สตง.  ซึ่งตึกใหม่ของตัวเองถล่มมาเนื่องจากแผ่นดินไหวที่พม่า ทำสถิติเป็นตึกเดียวในโลกที่อยู่ห่างจากจุดแผ่นดินไหวมากที่สุดที่ถล่ม และหลังจากตึกถล่มเราก็ได้รู้เห็นอะไรต่าง ๆ มากมายที่จริง เราก็อาจจะรู้กันอยู่ แต่เราอาจไม่คิดว่าองค์กรที่ตั้งขึ้นมาเป็นองค์กรอิสระ ที่ควรจะช่วยตรวจสอบการใช้จ่ายงบประมาณของประเทศจะเละเทะได้ขนาดนี้ เมื่อตึกถล่มผู้บริหารก็ออกมาพูดถึงแต่องค์กรตัวเอง พยายามปัดความรับผิดชอบอะไรอะไรก็ไม่รู้ไม่เห็นทั้งนั้น ทั้ง ๆ ที่เวลาไปตรวจชาวบ้านเขา ก็มักจะบอกว่าคุณจะไม่รู้ไม่ได้ ครูที่ไม่เคยทำการเงินแต่ต้องมาทำเพราะระบบห่วย ๆ ของประเทศเรา ก็ไปไล่บี้เขาต่าง ๆ นานา แต่ผมจะไม่พูดถึงประเด็นตรวจสอบเรื่องตึกถล่มนี่แล้วกันนะ แต่แค่อยากบอกว่า ถ้าเป็นประเทศที่ผู้บริหารของเขามีความรับผิดชอบ คงออกมาขอโทษที่ตรวจสอบไม่ดี ตั้งชุดทำงานขึ้นมาจัดเตรียมข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับตึกนี่ตั้งแต่แรกเลย เพื่ออำนวยความสะดวกกับหน่วยงานที่จะต้องใช้ตรวจสอบ เพราะตัวเองมีเอกสารทุกอย่าง ออกมาแถลงให้รายละเอียดเกี่ยวกับโครงการนี้ ในส่วนที่ไม่ทำให้เสียรูปคดี อย่างน้อยคน องค์กร และบริษัทที่เกี่ยวข้องกับโครงการสร้างตึกนี้มีใครบ้าง เข้ามาเกี่ยวข้องอย่างไรตอนไหน สาธารณะชนก็ควรได้รับรู้ ตั้งงบประมาณสำหรับเยียวยาผู้ที่เกี่ยวข้อง แล้วก็ลาออกไปด้วยเมื่อทำทุกอย่างที่จำเป็นเรียบร้อย

ภาพจาก https://www.sanook.com/news/9771778/

แต่สิ่งที่ตามมาที่น่าอนาถและผมอยากจะพูดถึงไปอีกก็คือ งบประมาณในการตกแต่ง เก้าอี้ผู้บริหารตัวละเก้าหมื่น ฝักบัวอาบน้ำหมื่นกว่าบาท พรมปูพื้นแสนบาท  อะไรแบบนี้ มันเกิดขึ้นกับหน่วยงานที่ควรเป็นต้นแบบของการใช้เงินได้อย่างไร และผู้บริหารก็ออกมาพูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติ และยังบอกว่าถ้าคิดว่ามันหรูไป เดี๋ยวตึกใหม่ที่จะสร้างไม่เอาหรูก็ได้ ยังคิดที่จะสร้างใหม่ ทั้งที่ของเก่ายังหาสาเหตุไม่เจอเลยว่ามันเพราะอะไรและมีการประชดประชันด้วย และบางคนยังบอกว่าเข้าใจผิดหรือเปล่าไอ้ตัวเก้าหมื่นมันแค่ของผู้บริหาร ตัวที่เหลือก็ตัวละหมื่นเอง คือไม่ได้เข้าใจหรือแกล้งไม่เข้าใจประเด็นก็ไม่รู้ คือที่เขาสงสัยก็คือทำไมผู้บริหารต้องนั่งเก้าอี้ตัวละเก้าหมื่น นั่งแล้วมันทำให้ทำงานได้คุ้มค่ามากขึ้นหรือ ส่วนเก้าอี้ทำงานตัวละเป็นหมื่นก็ดูแพงอยู่เหมือนกันนะเอาจริง ๆ 

ถัดมาก็กสทช. ซึ่งก็สร้างตึกใหม่ราคาสองพันกว่าล้านเหมือนกัน และเท่าที่ตามข่าวก็น่าจะหรูหราหมาเห่าไม่แพ้กัน นี่คือองค์กรอิสระ ซึ่งตอนนี้ประชาชนเขาเริ่มสงสัยว่ามันอิสระจากอะไร อิสระจากประชาชนใช่ไหม ทั้ง ๆ ที่เงินที่ใช้ก็มาจากเงินภาษี

ภาพโดย Supanut Arunoprayote

 ถัดมาก็สภา อันนี้เป็นคนที่ประชาชนเลือกเข้ามาด้วยซ้ำ แต่ก็ทำอะไรก็ไม่มีประชาชนอยู่ในสมการเช่นกัน จะของบมาปรับปรุงรัฐสภานู่นนี่ ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ ตึกใหม่ตัวเองเพิ่งสร้างเสร็จ และตรวจรับกันไปเมื่อไม่กี่ปีที่แล้ว จะของบปรับปรุงเป็นพันล้านอีกแล้ว ใช้กันยังไม่ทันคุ้มค่าเลย ปัญหาต่าง ๆ ที่เจอตอนเปิดใช้งาน ไปไล่เบี้ยคนสร้างให้รับผิดชอบได้หมดหรือยัง คนธรรมดาสร้างบ้านหลังนึงอยู่กันทั้งชีวิต อยู่กันไปเป็นสิบ ๆ ปี ถึงจะขยับขยายซ่อมแซมต่อเติมกันสักครั้งนึง ซึ่งเขาจะทำก็เพราะจำเป็นจริง ๆ อย่างโครงสร้างหรือวัสดุมันเสื่อมสภาพ หรือครอบครัวขยายมีจำนวนคนเยอะขึ้น ซึ่งแบบนี้อาจเป็นเพราะประชาชนหาเงินเอง รู้ว่าเงินมันหายาก ดังนั้นจะใช้เงินก็ต้องคิดแล้วคิดอีกว่ามันจำเป็น แต่พวกท่านทั้งหลายจะทำอะไรไม่ต้องควักกระเป๋าตัวเอง ก็เลยไม่ต้องคิดอะไร  

ฟังเหตุผลแล้วก็ถามตัวเองว่านี่มันอะไรกัน บอกว่าตึกที่สร้างนี่มันยังมีฟังก์ชันไม่ครบ เช่นมีห้องขนาด 1,500 ที่นั่งสร้างไว้ แต่ยังใช้ไม่ได้ เพราะไม่มีระบบเครื่องเสียง ต้องทำเพราะไม่งั้นห้องจะทิ้งร้างไว้เฉย ๆ งบสร้างนี่มันหมื่นกว่าล้านนะ ยังไม่พอที่จะทำให้ทุกอย่างมันฟังก์ชันได้อีกหรือ ศาลาแก้วที่สร้างแล้วไม่ได้ใช้เพราะมันร้อน ก็จะของบติดแอร์ จะย้ายห้องสมุดจากขั้นแปดขั้นเก้าโดยถมสระเพื่อมาสร้างห้องสมุด โดยบอกว่าสระน้ำเน่า และอ้างว่าห้องสมุดอยู่ตรงนี้จะได้ให้ประชาชนมาใช้ ก็คือสิ่งที่ออกแบบสร้างมามันไม่ฟังก์ชันใช่ไหม งบหมื่นกว่าล้านนะ และที่ตามไปอ่านข่าวมา บอกว่างบนี้รวมทุกอย่างแล้วนะ คือรวมระบบต่าง ๆ เรียบร้อย

ที่น่าเศร้าคือคนที่เขาออกแบบเขาออกมาค้านแล้ว เขาอธิบายว่าสระมันมีระบบเหมือนสระว่ายน้ำ คือถ้าดูแลรักษาตามปกติน้ำไม่มีทางเน่า ส่วนเรื่องน้ำซึมน้ำรั่วก็ไปไล่เอากับคนสร้างซิว่าทำยังไงมันถึงรั่ว แล้วสระนี้จะเป็นส่วนที่ช่วยระบายความร้อนด้วย ถ้าถมต้องติดแอร์กันมหัศจรรย์เลย (แต่เขาไม่ได้พูดถึงศาลาแก้วนะ ตามข่าว อันนี้อยากรู้จริง ๆ ว่ามีประโยชน์อะไร และทำไมถึงออกแบบแบบนั้น) นั่นคือคิดจะทำอะไรกัน ไม่มีการศึกษาหาข้อมูลเลย จะใช้เงินที่ไม่ใช่เงินตัวเองอย่างเดียว แล้วยังมาบอกอีกว่ารับรองว่าไม่มีการโกง เฮอะอมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ แต่ประเด็นมันยังไม่ได้อยู่ที่โกง คำถามคือจะทำทำไมก่อน จำเป็นต้องทำตอนนี้ไหม 

สรุปการพูดจาการกระทำของคนที่มีอำนาจในการบริหารประเทศในตอนนี้ ไม่ต่างกันเลย ไม่ว่าจะเป็น สส. สว. หรือองค์กรอิสระอย่าง กสทช. และ สตง. คือประชาชนไม่อยู่ในสมการ มองประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก ต้องหรูหรา สมตำแหน่ง ต้องใช้เงิน คำถามคือถ้าเป็นเงินพวกคุณเอง คุณจะจ่ายไหม คือจริง ๆ ไม่ได้เหมารวมว่าทุกคนคิดแบบนี้นะ เพราะก็มีกลุ่มสส. สว. ที่ค้านแล้ว แต่องค์กรอิสระนี่เงียบกริบ 

เฮ้อ วันศุกร์แบบนี้ ควรจะพูดกันเรื่องสบาย ๆ นะครับ ซึ่งคอลัมน์ของผมที่ไม่ได้เขียนมานานจริง ๆ ก็ตั้งใจอยากจะเล่าเรื่องที่มันสบาย ๆ หรือมาฟังเพลงกัน แต่วันนี้ขอระบายสักครั้งแล้วกันครับ เพราะเหลือจะทนกับคนพวกนี้จริง ๆ ขอให้ทุกคนมีพลังที่จะพาตัวเองผ่านสถานการณ์ช่วงนี้กันได้นะครับ  

ความรู้สึกหลังเลือกตั้งจนได้รัฐบาลใหม่

ภาพจาก รายการกรรมกรข่าวคุยนอกจอ

มาพบกับ #ศรัณย์วันศุกร์ กันอีกครั้งหลังจากไม่ได้เจอกันนาน ในสัปดาห์นี้เราก็ได้ตัวนายกกันสักทีหลังจากที่ผ่านการเลือกตั้งมาแล้วเกือบสามเดือน มีปรากฏการณ์เกิดขึ้นมากมายที่ไม่คิดว่าจะได้เห็น ดังนั้นผมเลยคิดว่ามาลองสรุปความเห็น ความรู้สึกตัวเองไว้สักหน่อยดีกว่า

เริ่มจากผลการเลือกตั้งก่อนแล้วกันนะครับ ผลการเลือกตั้งออกมาต้องบอกว่าผมดีใจ และประหลาดใจ ซึ่งความประหลาดใจนี้ก็คงเหมือนกับหลายคนที่พรรคที่ชนะอันดับหนึ่งคือก้าวไกล โดยชนะเพื่อไทยไป 10 เสียง แต่เป็นสิบเสียงของบัญชีรายชื่อ ซึ่งถ้านับเสียงจริง ๆ ก็ราว ๆ สี่ล้านคะแนน ส่วนผลเขต ก้าวไกลได้เท่าเพื่อไทย และเอาชนะเพื่อไทยได้ในหลาย ๆ เขตที่ควรเป็นของเพื่อไทย ส่วนที่ดีใจคือผลเลือกตั้งคราวนี้ อย่างน้อยมันก็เป็นตัวบ่งชี้ระดับหนึ่งว่า คนไทยค่อนประเทศบอกว่าพอได้แล้ว ไม่เอาแล้วกับพวกยึดอำนาจ ซึ่งบริหารประเทศไม่ได้เรื่องด้วย คือถ้าบริหารประเทศได้เรื่อง อาจไม่แพ้ยับขนาดนี้

จากนั้นก็มีการจับมือกันของแปดพรรคนำโดยก้าวไกล และเพื่อไทย ซึ่งเอาจริง ๆ มันไม่น่าเกิดขึ้น แต่ผู้คนเชียร์ให้มันเกิดขึ้น เพราะคิดว่าสองพรรคนี้สู้กับฝั่งยึดอำนาจมาด้วยกันตอนเป็นฝ่ายค้าน แต่ความเป็นจริงสองพรรคนี้ต่างกันมาก ก้าวไกลยืนอยู่บนหลักการจนดูเหมือนไม่ยอมโอนอ่อนผ่อนตาม ซึ่งก็ไม่ผิด เราควรคาดหวังว่าเราควรมีพรรคแบบนี้ไหม?  พวกที่ขัดขวางการเลือกตั้งจนประยุทธ์เข้ามา โดยอ้างว่าต้องปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง จริง ๆ ควรดีใจด้วยซ้ำที่มีพรรคแบบนี้ แต่ข้อเสียคือด้วยระบบการเมืองแบบนี้ ถ้าพรรคแบบนี้ไม่ชนะขาด และไม่มีพรรคอื่น ๆ ที่มีหลักการเหมือนกัน โอกาสที่จะได้ทำงานมันก็ยาก ส่วนเพื่อไทยนั้นเป็นการเมืองแบบเก่า และเป็นมานานแล้ว คือสามารถประนีประนอม เพื่อให้ได้มาซึ่งอำนาจบริหาร ซึ่งก็ไม่ได้ผิดอะไรนะ เพราะในการเมืองแบบนี้ มันก็ต้องทำแบบนี้ ถึงจะได้อำนาจ ได้โอกาสเข้ามาทำงาน    

ดังนั้นการจับมือที่เกิดขึ้นคิดว่าเพื่อไทยอาจจะกำลังช็อคอยู่ที่แพ้ และด้วยเสียงเชียร์ก็เลยจำต้องตกลงเข้าร่วม ความเป็นจริงเพื่อไทยน่าจะคาดหวังว่าตัวเองควรจะได้เกิน 250 และก้าวไกลได้ไม่เกิน 100 ดังนั้นถ้าจับกับก้าวไกลแล้วมีปัญหาก็อาจจะไปเอาภูมิใจไทย ชาติพัฒนาอะไรพวกนี้มาร่วมแทน แต่เมื่อเป็นแบบนี้ก็เลยต้องตามน้ำไป    

และเราก็ได้เห็นกลไกการยึดอำนาจที่สืบทอดกันมาคือ สว. สำแดงเดช ซึ่งจริง ๆ กลไกนี้ ควรจะได้สำแดงเดชตั้งแต่สี่ปีที่แล้วแล้ว แต่บังเอิญเพื่อไทยไม่ได้ชนะขาดตามที่คาด ดังนั้นพวกสว.ก็อ้างว่าก็โหวตตามเสียงสส.นั่นแหละ แต่คราวนี้ใครที่มีใจเป็นธรรมก็คงเห็นแล้วว่าเขาโหวตกันยังไง  เรื่องต่าง ๆ ที่ยกมาเป็นข้ออ้างทั้งนั้น โดยเฉพาะเรื่อง ม.112 ซึ่งมันเป็นกฎหมายหนึ่งมาตรา ซึ่งต้องคุยกันในสภา ในการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่มีพรรคไหนได้เสียงเกินครึ่งเลยสักพรรค และสส.ส่วนใหญ่ก็ไม่เห็นด้วยเรื่องจะแก้ ยังไงมันก็ไม่ผ่านอยู่แล้ว ดังนั้นคราวที่แล้วใครที่เชียร์ประยุทธ์ และเถียงหัวชนฝาว่าใครรวมเสียงข้างมากได้สว.เขาก็โหวตให้ทั้งนั้น  หวังว่าจะเห็นแล้วนะ 

ด้วยความที่พรรคของประยุทธ์และประวิตรแพ้ขาด มันก็แทบจะปิดทางที่สองคนจะกลับมา ดังนั้นฝั่งอำนาจก็ต้องเลือก และเขาเลือกเพื่อไทย เพราะคิดว่ายังไงมันก็การเมืองแบบเก่า มันคุยกันได้ มันประนีประนอมกันได้ ถ้ายอมก้าวไกล โครงสร้างอำนาจต่าง ๆ ที่วางไว้มันก็คงพังหมด จึงเกิดปรากฏการณ์สลายขั้วแปดพรรคอย่างที่เห็น ซึ่งเพื่อไทยก็เอาด้วยอยู่แล้ว เพราะ(อาจ)ไม่อยากร่วมแต่แรก และอยู่กับก้าวไกลมันมองไม่เห็นทางเพราะพวกที่มีอำนาจเขายืนยันว่าไม่เอา ตัวเองเป็นพรรคพร้อมประนีประนอมเพื่อให้ได้อำนาจปกครองอยู่แล้ว  ก็จำยอมเสียมวลชนไปบางส่วน และคิดว่าจะบริหารให้ดี ถ้าทำดีได้ ก็อาจได้มวลชนกลับมา ซึ่งก็อาจจะจริงก็ได้นะ ก็ต้องรอดูกันไป 

ถามว่าตัวเองรู้สึกผิดหวังหรืออะไรไหม คำตอบคือไม่ ใครจะเป็นรัฐบาลก็ได้ เอาจริง ๆ ตัวเองไม่เดือดร้อนนะ แต่ขอให้มาตามหลักการตามกติกา และรู้จักรอ ไม่ใช่เกลียดใครพอเขาทำอะไรก็ผิดไปหมด ลงถนนประท้วงปิดบ้านปิดเมือง เขาให้ไปเลือกตั้งก็ไม่ไป ไอ้ไม่ไปก็ไม่เป็นไรหรอก แต่ไปขัดขวางก่อความวุ่นวายจนเลือกตั้งเป็นโมฆะ แล้วเปิดโอกาสให้ทหารเข้ามายึดอำนาจ แล้วก็ไชโยโห่ร้องว่าชนะแล้ว แต่ฝ่ายที่ตัวเองชอบมีอำนาจ ทำเหมือนกันแต่เหมือนโดนสากอุดปาก ไอ้พวกโดนสากอุดปากไม่พูดอะไรนี่ก็ยังดี บางคนเอาสากออกจากปากมาแก้ตัวให้ข้าง ๆ คู ๆ อีก หลายครั้งต้องหงุดหงิดกับตรรกะประหลาด ๆ ของคนพวกนี้ 

ในกรณีนี้ที่ได้เพื่อไทยเป็นแกนนำ ถึงแม้จะต้องจับกับพรรคยึดอำนาจเก่า ยังไงมันก็อยู่ในกติกานะ ดังนั้นไม่เห็นด้วยถ้าจะประท้วงปิดบ้านปิดเมืองกัน ก็รอให้เขาทำงานไป แล้วดูผลงาน จริง ๆ ต้องเอาใจช่วยด้วยซ้ำว่าเขาจะเก่งเหมือนที่เคย เพราะเก้าปีที่ผ่านมาภายใต้ประยุทธ์ มันดูเละเทะมาก ถ้ามันยังเละต่อไปอีก คราวนี้ได้เดือนร้อนกันถ้วนหน้าแน่

แต่ถ้าถามว่าหงุดหงิดอะไรที่สุด คำตอบก็คือ กลไกยึดอำนาจนี้มันยังทำงานอยู่ ดึใจได้วันสองวันวันที่ผลเลือกตั้งออกมาว่าพวกยึดอำนาจแพ้ขาด นึกว่ามันจะสำนึกยอมแพ้ เพราะก็อยู่มาเก้าปีแล้ว แต่มันก็ไม่ยอมและสุดท้ายคนที่ชนะก็ยังเป็นพวกมันอยู่ดี ชี้ว่าจะเอาอะไร จะไม่เอาอะไรได้หมด และตอนนี้ก็ดูแล้วกัน ตามข่าวที่ออกมา (ุถ้าจริง) ก็ดูเหมือนว่าจะมีการชี้ว่าที่รมต.กลาโหม ซึ่งคือคนของประยุทธ์ ถ้าเป็นแบบนี้จริงก็เท่ากับว่าจริง ๆ แล้วเราไม่ได้ชนะ ประยุทธ์ที่บอกวางมือ อาจไม่ได้วางมือ และประวิตรก็อาจรอเสียบอยู่ 

ที่หงุดหงิดถัดมาก็เพื่อไทยนี่แหละ ทำไมยังสยบยอมมันทุกอย่าง ตอนนี้ตัวเองได้นายกแล้ว มันน่าจะแสดงความเข้มแข็งเด็ดขาดออกมาบ้างไหม อย่างแก้รัฐธรรมนูญ ตอนแรกก็เสียงแข็งแก้แน่ พอเข้ามาเป็นจะแก้รัฐธรรมนูญ ตั้งสสร. ร่างใหม่ทั้งฉบับ คงหวังจะได้มวลชนคืนบ้าง (อ้างเหมือนประชาธิปัตย์ตอนเข้าร่วมกับประยุทธ์เป๊ะ ผ่านมาจนครบอายุ ไม่เห็นจะรณรงค์ให้แก้อะไรได้) แต่สุดท้ายตอนนี้เสียงอ่อนแล้ว "มันเป็นแค่การรณรงค์หาเสียง จริง ๆ ยังไม่ได้มีนโยบายอะไรออกมา" (ต่อไปเพื่อไทยหาเสียงอะไร ก็ไม่ต้องเชื่อแล้วสินะ เพราะเป็นแค่การรณรงค์)  

แล้วก็ยังคำว่าสลายขั้วสลายความขัดแย้งอีก เบื่อมาก มันสลายยังไง แค่หัวที่เคยขัดแย้งกันมารวมกันเพื่ออำนาจ มวลชนตัวเองเขาเอาด้วยหมดหรือเปล่าก็ไม่รู้ แล้วที่ถีบหัวที่มีคนสนับสนุนอย่างน้อย 14 ล้านเสียงออกมาแบบหาเรื่องเขานี่ คือถ้าเป็นคนนี้ยังไงก็ยืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่เอาเพราะพูดว่าจะแก้ 112  อีกคนก็พูดเหมือนกันแต่ไม่เป็นไรยอมได้ ตรงนี้นี่มันไม่ได้สร้างความขัดแย้งเลยใช่ไหม หรือคน 14 ล้านนี้ไม่ต้องสนใจมัน 

โอเคก็ขอบันทึกไว้แค่นี้แล้วกันครับ เอาใจช่วยรัฐบาลใหม่ฟื้นเศรษฐกิจของประเทศ สภาช่วยกันแก้กฏหมายให้มันเป็นธรรม โละองค์กรอิสระที่ทำงานไม่ได้เรื่อง ไม่ทำหน้าที่ที่ึควรทำ และไม่มีความจำเป็นออกไป รอเวลาที่อำนาจจะกลับมาในมืออีกครั้ง ถึงวันนั้นก็หวังว่าเสียงที่เราโหวตไปมันจะเป็นไปตามที่เราต้องการ ไม่มีเรื่องอะไรที่มันไม่ปกติมาขวางอีก หวังว่าจะไม่มีการปิดบ้านปิดเมืองเรียกทหารออกมาอีก และพวกสว.ชุดนี้ ควรจะมีสำนึกโดยเลิกกลับเข้ามาทำงานการเมืองกันได้แล้ว โดยเฉพาะคนที่เกาะสภามาเป็นสิบ ๆ ปี ปากบอกรักธรรมนูญเหลือเกินอย่ามาแตะต้อง แต่พอพวกทหารออกมาฉีกก็เงียบกริบ รอวันถูกเรียกใช้ไปเป็นสภาตรายาง และก็ทำทุกอย่างเพื่อช่วยสืบทอดอำนาจ ไม่รู้ว่าจะหวังมากไปไหมว่า ถ้ามีช่องทางจะเอาผิดคนพวกนี้ได้ก็อยากให้ทำ รวมถึงพวกยึดอำนาจด้วย นายกที่มีที่มาจากยึดอำนาจ ให้ไม่นับว่าเคยเป็นนายก  

ทำไมประยุทธ์ถึงไม่ยอมขอโทษและเหมือนไม่รู้สึกอะไร

ศรัณย์วันศุกร์วันนี้ขอมาเรื่องเครียด ๆ สักหน่อยแล้วกันนะครับ เพราะสถานการณ์มันไม่ดีเลย นั่งดูโอลิมปิก ก็ยังรู้สีกเสียดายที่เมย์-รัชนก นักแบดมินตันตัวความหวังของเรา ก็พลาดไปเพียงนิดเดียว ก็รู้สึกเสียดายแทนเธอนะครับ แต่เธอทำดีที่สุดแล้วในวันนี้ ขอชมเชย เพียงแต่มันไม่ใช่วันของเธอเท่านั้นเอง 

กลับมาเข้าเรื่องที่อยากจะบันทึกไว้วันนี้ครับ คือวันนี้ได้คุยกับลูกชายคนเล็ก เขาก็ตั้งคำถามว่าทำไมประยุทธ์ถึงไม่ออกมาขอโทษ หรือยอมรับความผิดอะไรบ้าง ผู้นำประเทศอื่นหลายคนเขาก็ขอโทษ ซึ่งผมก็เห็นด้วยกับลูกชายครับ เพราะจริง ๆ การขอโทษถ้าทำอย่างจริงใจ มันจะทำให้เราได้เห็นข้อผิดพลาดที่เราทำ และจะได้แก้ไขได้ แต่ถ้าไม่ขอโทษ คิดว่าไม่ได้ทำอะไรผิด มันก็จะดันทุรังทำแบบเดิมไป เพราะถ้าเปลี่ยนก็เท่ากับยอมรับ เหมือนที่อนุทินยังยืนยันไม่เข้า COVAX นั่นแหละ แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไร ก็บอกกับลูกไปว่า คนมีอีโก้สูงก็เป็นแบบนี้แหละ คิดว่าตัวเองดีตัวเองเก่ง รับความผิดไม่ได้ 

แต่พอผมลองกลับมานั่งนึกดู จากการกระทำของประยุทธ์ ความคิดและคำพูดของประยุทธ์ ที่ออกมาบอกว่าอัตราคนตายในประเทศของเราก็ต่ำกว่าประเทศอื่นตั้งหลายประเทศ และจากการที่ประยุทธ์มักจะเปรียบเทียบสถานการณ์โรคระบาดครั้งนี้ว่าเป็นเหมือนสงคราม มันทำให้ผมได้มุมมองว่า ประยุทธ์น่าจะคิดแบบทหาร คือเวลารบทหารก็มักจะคิดว่ามันก็ต้องมีความสูญเสียบ้าง ตราบใดที่ยอดความสูญเสียมันยังอยู่ในเกณฑ์ที่พวกเขาตั้งไว้ ดังนั้นนี่คือสิ่งที่ผมคิดว่าประยุทธ์อาจจะคิดอยู่บนฐานนี้ ซึ่งผมก็ไม่รู้ว่าผมคิดถูกหรือเปล่านะครับ แต่ถ้าคิดอย่างนี้จริง ก็อยากบอกว่าคิดใหม่เถอะ เราไม่ได้ทำสงครามอยู่ มันไม่ควรมีใครต้องเสียสละชีวิตเพื่อประเทศชาติ และนอกจากชีวิตแล้ว หลายคนต้องเสียงานเสียธุรกิจไปแบบอาจไม่ได้กลับคืนมาอีก  ลองคิดหาวิธีบริหารจัดการแบบไม่ใช่กำลังรบกับใครอยู่ดู นี่คือชีวิตของพลเรือนในความดูแลของคุณ

แต่ที่น่าเศร้าใจกว่าก็คือมีรัฐมนตรีช่วยกระทรวงที่ต้องดูแลสุขภาพประชาชน มาจากพรรคการเมือง เป็นนักการเมือง กลับใช้คำพูดประมาณว่า "อาจโชคร้ายบ้างที่อาจจะมีเสียชีวิตที่บ้าน" โดยไม่ได้คิดว่ามันเป็นเพราะการบริหารจัดการที่ยังมีข้อบกพร่องอยู่หรือเปล่า ไม่รู้เป็นอย่างนี้อยู่แล้ว หรืออยู่ใกล้ประยุทธ์นาน ๆ ก็เลยติดวิธีคิดแบบนี้มา น่าเศร้าจริง ๆ ...   

 

 

การจะปฏิรูปองค์กรใด ๆ จำเป็นที่จะต้องด้อยค่าองค์กรด้วยหรือ

วันศุกร์นี้ขอพูดเรื่องหนัก ๆ สักวันแล้วกันนะครับ ต้องบอกก่อนว่าในสถานการณ์ปัจจุบันนี้ สิ่งที่ผมเห็นและก็รู้สึกดีส่วนหนึ่งก็คือการที่นักเรียน นิสิต นักศึกษา และประชาชน ออกมาแสดงพลังให้เห็นว่ามีความอึดอัดคับข้องกับการบริหารงานของรัฐบาลและผู้หลักผู้ใหญ่บางคนที่กดพวกเขาไว้ ด้วยกฎระเบียบที่ล้าสมัย  และความไม่ยุติธรรมหลาย ๆ อย่างที่เกิดขึ้นที่เขามองเห็นจากมุมมองของเขา และการชุมนุมประท้วงก็ไม่ได้ยืดเยื้อ ปิดบ้านปิดเมือง แค่ต้องการแสดงพลังให้รัฐบาลนี้เห็นว่าเขาไม่พอใจ 

ตรงนี้ผมคิดว่าการแก้รัฐธรรมนูญน่าจะมีความเป็นไปได้ เพราะถ้าไม่มีพลังนี้ผมว่าพวก สว. จะไม่มีทางยอมให้มีการแก้รัฐธรรมนูญแน่ แต่ตอนนี้ผมว่ามีความหวังมากขึ้น ถ้ารัฐบาลเลิกไล่จับคน เลิกพูดว่ามีคนอยู่เบื้องหลังสักทีจะดีมาก รับฟังไป ถ้ามีโอกาสก็ชี้แจง และแสดงฝีมือให้เห็นซะทีว่าแก้ปัญหาได้ อยู่มาจะ 6-7 ปีแล้ว ผมถึงจะไม่ชอบยังไงก็ยังแอบเชียร์นะ เพราะบอกจริง ๆ ว่าถ้ามันตกลงไปมากกว่านี้ มันจะขึ้นมาได้ยากมาก อย่างเช่นคนเก่ง ๆ อย่างคลอปป์ก็ต้องใช้เวลาถึง 4 ปี กว่าจะพาลิเวอร์พูลกลับสู่ระดับที่เคยเป็นได้ (อ้าวเลี้ยวไปทีมรักจนได้ :) ) 

แต่ก็อยากฝากบอกว่าอย่ายกระดับการประท้วงจนไปถึงปิดบ้านปิดเมืองเลย ถ้าเขาหน้าด้านอยู่ต่อไปจริง ๆ โดยไม่สนใจ อีก 2 ปีกว่า ๆ ก็ได้เลือกตั้งกันแล้ว ลองทำตัวเคารพระบบ ตบหน้าพวกผู้ใหญ่บางคนที่ออกมาด่า ๆ อยู่ตอนนี้ ทั้ง ๆ ที่ตัวเองปิดบ้านปิดเมือง เขาให้เลือกตั้งก็ไม่เลือกเพราะกลัวแพ้ จนทหารมายึดอำนาจ  และลากยาวมาถึงตอนนี้ จนพวกเด็ก ๆ อึดอัดต้องออกมาแสดงพลัง 

เขียนมาสามย่อหน้ายังไม่เข้าประเด็นที่จะเขียนวันนี้เลย ประเด็นของวันนี้คือ ถ้าเราต้องการปฏิรูปองค์กรใด ๆ จำเป็นไหมที่เราจะต้องด้อยค่าองค์กร ต้องเกลียดคนในองค์กร และปฏิเสธสิ่งดี ๆ ที่เป็นความจริงมีหลักฐานประจักษ์ที่องค์กรเคยทำมา องค์กรที่ยืนยาวมาเป็นร้อยปี มันจะไม่มีสิ่งดี ๆ ที่ทำให้กับประเทศบ้างเลยหรือ  และจำเป็นไหมที่เราจะต้องไปโจมตีคนที่แสดงความรักความเคารพคนในองค์กร โดยไปตีตราว่าเขาเป็นพวกล้าหลัง ไม่อยากปฏิรูปองค์กร ไม่แน่ว่าเขาอาจจะคิดว่าควรให้มีการปฏิรูปก็ได้ แต่เขารักคนคนนี้ เขาก็แสดงความรัก เหมือนที่เขาทำในทุก ๆ ปี การทำแบบนี้ ดีไม่ดีมันจะเป็นการผลักคนที่อาจเห็นด้วยให้กลายเป็นอีกฝั่งหนึ่ง ผมเคยพูดมาหลายครั้งแล้วว่าคนเราไม่ใช่คอมพิวเตอร์ที่โลกของมันมีแต่ 0 กับ 1 แต่คนเรานั้นมีหลากหลาย บางคนอาจอยากปฏิรูป แต่อาจเป็นคนละประเด็นกับที่มีคนเรียกร้อง บางคนอาจยังรักคนในองค์กร ยังระลึกถึงอดีตที่ดี ๆ (ในสายตาเขา) แต่ก็อาจเห็นด้วยว่ามันถึงเวลาต้องเปลี่ยนอะไรบางอย่างก็ได้

ส่วนตัวผมผมมองว่าทุกองค์กรถ้าถึงยุคปัจจุบันแล้วมีคนรู้สึกว่าไม่ตอบโจทย์ คนเหล่านั้นก็มีสิทธิที่จะพูดได้ แต่ก็ควรจะพูดถึงเฉพาะประเด็นที่คิดว่าเป็นปัญหา ไม่จำเป็นต้องไปทำให้องค์กรดูเลวร้าย อะไรที่เขาทำดีไว้ก็ไม่จำเป็นต้องไปปฏิเสธ เพราะผมมองว่าการที่ต้องปฏิรูปมันไม่เกี่ยวกับสิ่งดี ๆ ที่ทำมา ยกตัวอย่างเช่น ผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมหนึ่ง ในยุคหนึ่งเคยทำทีมได้แชมป์ แต่หลัง ๆ ระบบการเล่นล้าสมัย ทีมเริ่มตกต่ำ มันก็ไม่ผิดที่จะมีการพูดถึงการเปลี่ยนผู้จัดการทีม แต่การเปลี่ยนมีความจำเป็นไหมที่จะต้องไปพูดว่า ที่ทำทีมได้แชมป์ตอนนั้นมันฟลุ๊ก และคนที่ไม่อยากให้เปลี่ยนตัว ก็ไม่ควรจะอ้างแต่ว่าเขาเคยทำทีมได้แชมป์ ทั้งสองฝ่ายควรจะพูดคุยกันถกกันด้วยเหตุผล ไม่ไปก้าวล่วงอีกฝ่ายหนึ่ง และสุดท้ายแล้วมันอาจได้ข้อตกลงที่เห็นด้วยทั้งสองฝ่าย ดีต่อทีม และดีต่อตัวผู้จัดการทีมด้วย เช่นการดันผู้จัดการทีมขึ้นไปเป็นบอร์ดบริหารอาวุโส 

ขอปิดท้ายว่าสังคมประชาธิปไตยคือสังคมที่ยอมรับความเห็นต่าง และควรที่จะสามารถพูดคุยกันได้อย่างสร้างสรรค์ไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ พูดคุยกันด้วยความเคารพต่อกัน ไม่ใช่เอะอะก็ "ไม่พอใจก็ออกจากประเทศไปสิ" "ออกจากมหาวิทยาลัยไปสิ" "อย่ามาแบมือขอเงินนะถ้าไปประท้วง" "พ่อแม่น่ะเป็นสลิ่ม เป็นไดโนเสาร์ ไม่เข้าใจอะไรหรอก" อะไรแบบนี้ ถ้าจะปฏิรูปอะไรก็ปฏิรูปเรื่องนี้ก่อนแล้วกัน ผมว่ามันสำคัญที่สุด ถ้าตรงนี้ปฏิรูปไม่ได้ ก็อย่าไปหวังเรื่องอื่น 

ศรัทธาเกิดจากผลงาน

วันศุกร์กลับมาอีกแล้วครับ และเป็นศุกร์ 13 ซะด้วย แต่ไม่ว่าจะศุกร์อะไรผมว่าช่วงนี้ประชาชนคงไม่ค่อยมีความสุขสักเท่าไหร่นะครับ ศุกร์นี้เห็นนายกออกมาพูดด้วยมุมความคิดเดิม ๆ ขอให้เชื่อใจรัฐบาล ขอให้ช่วยกัน ขออย่าด่าทุกเรื่อง ผมถามจริง ๆ เถอะครับ ถ้าคนเราทำดี แสดงให้เห็นว่าสามารถแก้ปัญหาได้ ยังไม่ต้องสำเร็จก็ได้ แต่แสดงให้เห็นว่ามาถูกทางแล้ว ใครมันจะออกมาด่าครับ อาจจะยกเว้นพวกอคติ หลับหูหลับตาด่าอย่างเดียว อย่างพวกเกลียดทักษิณ ซึ่งก็คงมีอย่างนั้นเช่นกันในฝั่งเกลียดประยุทธ์

แต่ตอนนี้หลายคนที่เขาออกมาพูดออกมาตำหนิ บางคนเคยเชียร์ด้วยซ้ำ เพราะเขาเห็นแล้วว่าสิ่งที่ทำอยู่มันแก้ปัญหาไม่ถูกทาง มันไม่เป็นระบบ มันมั่ว จะให้เขาทำยังไง ผมถามจริง ๆ เหอะ สมมติประชาชนหุบปาก ไม่โวยวายเรื่องฝุ่น เรื่องหน้ากาก ถามจริง ๆ เถอะว่าพวกท่านจะรู้สึกรู้สม จะออกมาแก้ปัญหากันหูตาเหลือกอย่างนี้จริง ๆ หรือ ขนาดประชาชนออกมาโวยวายตอนแรก ยังหาว่าเป็น Fake News เกิดจากการทำลายกันทางการเมือง ถึงตอนนี้พรรคพวกท่านบางคนยังคิดแบบนี้อยู่เลย

แล้วก็ไอ้แนวคิดว่าประชาชนต้องช่วยตัวเองด้วยนี่ ท่านคิดว่าประชาชนเขางอมืองอเท้าไม่ทำอะไรเลย รอท่านอย่างเดียวจริง ๆ หรือครับ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ผมว่าดีไม่ดีตายกันไปหลายคนแล้ว ประชาชนเขาช่วยตัวเองเท่าที่จะทำได้แล้วครับ แต่บางเรื่องมันก็เกินความสามารถของเขา เอาง่าย ๆ เรื่องหน้ากากเรื่องเจลล้างมือนี่ ผมว่าประชาชนก็ไม่ได้คิดจะรอแจกจากท่าน หลายคนเขาก็พร้อมจะซื้อ แต่เขาไม่รู้จะไปหาซื้อที่ไหน จะให้เขาเดินทางไปทั่วเมืองโดยไม่รู้ว่าจะซื้อได้หรือเปล่านี่มันใช่ไหมล่ะครับ ถ้าต้องทำเรื่องที่มันไม่ควรจะลำบากแบบนี้ด้วยความยากลำบาก มันก็สมควรไหมที่เขาจะตั้งคำถามว่า แล้วเราจะมีรัฐบาลไปทำไม ทางแก้ปัญหาหลายอย่างก็มาจากภาคประชาชน หรือพรรคที่เพิ่งถูกยุบไป อย่างเว็บไซต์แสดงจุดที่มีหน้ากากขายอะไรแบบนี้ หน่วยงานที่ควรจะเป็นตัวตั้งตัวตีในการทำเรื่องนี้อย่างกระทรวง DE ทำอะไรอยู่ครับ หรือกระทรวงนี้มีหน้าที่แค่ไปเที่ยวไล่ฟ้องคนที่ด่ารัฐบาล ยัดเยียดข้อหาสร้าง Fake News ตั้งแต่ไวรัสเริ่มระบาด พวกท่านทำอะไร ท่านคิดแต่ห่วงรายได้จากการท่องเที่ยว ท่านคิดแต่ห่วงความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ทั้ง ๆ ที่ประเทศบางประเทศเขาเล็กกว่าเราอีก เขายังมีมาตรการที่เด็ดขาดกว่าในการคัดกรองคนเข้าประเทศ

ท่านขอความเชื่อใจและศรัทธา มาตั้งแต่ท่านยึดอำนาจ ท่านบริหารด้วยอำนาจพิเศษมากว่า 5 ปี ผมบอกเลยนะท่านทำลายความศรัทธามากกว่าสร้างความศรัทธา ผมคิดว่าตอนที่ท่านเข้ามาใหม่ ๆ คนคงคาดหวังกับท่านไว้มาก แต่ยิ่งอยู่ไปคนยิ่งเสื่อมศรัทธา และหลังจากเลือกตั้ง ท่านคิดว่าท่านชนะเลือกตั้ง ท่านคิดอย่างนี้จริง ๆ หรือครับ หรือท่านชอบหลอกตัวเอง พรรคที่สนับสนุนท่าน ไม่ใช่พรรคที่ชนะเลือกตั้งเป็นอันดับหนึ่งนะครับ พรรคที่สนับสนุนท่านแพ้ แพ้พรรคที่ที่ท่านยึดอำนาจเขามานั่นแหละ แต่ด้วยกลไกต่าง ๆ ที่ท่านวางไว้ ท่านจึงได้เป็นนายก ถ้าไม่มีกลไกเหล่านี้ ท่านไม่ได้กลับมาเป็นนายกหรอก แต่เอาเถอะท่านก็มาตามกติกาที่ท่านร่างขึ้นมาเองละนะ แต่ท่านบริหารยังไงล่ะครับมันถึงได้เป็นแบบนี้ ท่านขอให้เชื่อใจมาแล้ว 5 ปี ซึ่งก็เห็นแล้วว่ามันไม่ได้เรื่อง ท่านยังจะขอให้เชื่อใจไปอีกกี่ปีหรือครับ 20 ปี ตามยุทธศาสตร์ชาติของท่านหรือครับ ถึงตอนนั้นคนไทยจะจนกันหมดประเทศ หรือตายกันหมดประเทศดีล่ะครับ

ผมขอยกตัวอย่างคนที่สร้างความศรัทธาให้เกิดสักคนหนึ่งก็แล้วกัน เจอร์เกน คลอปป์ครับ ผู้จัดการทีมทีมรักของผมลิเวอร์พูล ก่อนที่เจอร์เกน คลอปป์เข้ามา ลิเวอร์พูลอยู่ในสภาพยักษ์หลับ และดูเหมือนไม่มีใคร แม้แต่แฟนบางคนของทีมจะเชื่อว่ายักษ์ตัวนี้จะกลับมาผงาดได้อีกครั้ง เมื่อคลอปป์เข้ามา เขาบอกว่า เขาจะเปลี่ยนให้คนที่สงสัยไม่เชื่อมั่นกลับมาเป็นคนที่เชื่อมั่นในทีมให้ได้ From Doubters to Believers คือคำที่คลอปป์ใช้ ซึ่งก็คงไม่ต่างจากเพลง "ขอเธอจงเชื่อใจและศรัทธา" หรอก แต่ความแตกต่างคือคลอปป์ทำให้มันเกิดขึ้น ไม่ใช่แค่แต่งเพลง  คลอปป์สร้างทีมตามแนวทาง ลิเวอร์พูลไม่ได้แชมป์อะไรเลยในช่วงสองสามปีแรกที่คลอปป์เข้ามา แต่สิ่งที่แฟน ๆ เห็น คือแนวทางการเล่นของทีม แฟน ๆ เห็นการพัฒนาของทีม ดังนั้นแฟน ๆ ก็กลับมาเชียร์มาศรัทธาและเชื่อมั่น คลอปป์ไม่เคยออกมาเรียกร้องว่าแฟน ๆ อย่ามาด่าเขานะ ขอให้เชื่อใจนะ แต่เขาแสดงให้เห็นด้วยผลงาน และสุดท้ายปีที่แล้วลิเวอร์พูลก็ได้แแชมป์ถ้วยใบใหญ่ที่สุดในยุโรป และเป็นรองแชมป์พรีเมียร์ลีกที่มีแต้มสูงสุดในประวติศาสตร์ ได้แชมป์โลก ได้รับการยกย่องว่าเป็นทีมฟุตบอลที่ดีที่สุดทีมหนึ่งในขณะนี้ และปีนี้กำลังจะเป็นแชมป์พรีเมียร์ลีกด้วยผลงานที่ทิ้งคู่แข่งในลีกไปไกลมาก เห็นไหมล่ะครับว่าผลงานเท่านั้นเป็นตัวสร้างศรัทธา

พูดถึงลิเวอร์พูลก็อดกังวลไม่ได้ มันจะอะไรนักนะ กำลังจะเป็นแชมป์ลีกสูงสุดหนแรกในรอบ 30 ปี ก็มีไอ้ไวรัสบ้าบออะไรไม่รู้มาทำเรื่องจนต้องลุ้นว่าจะแข่งจนจบได้แชมป์หรือเปล่าซะอีก อ้าวเริ่มด้วยการเมือง ดันมาจบด้วยเรื่องบอลซะได้ เฮ้อ แสดงว่ามันกังวลอยู่ในจิตใต้สำนึกนะนี่...

ผมไม่เห็นด้วยกับการลงถนนประท้วง

วันศุกร์เวียนกลับมาอีกครั้งนะครับ สัปดาห์นี้มีเรื่องที่น่าสนใจอยู่หลายเรื่อง เลือกยากเหมือนกันครับว่าจะเขียนเรื่องอะไร ตอนแรกอยากเขียนถึงคุณสุเทพ วงศ์กำแหง นักร้องระดับตำนานของเมืองไทยที่เพิ่งเสียชีวิตไป แต่สุดท้ายตัดสินใจเขียนเรื่องการเมืองก่อนแล้วกัน ก่อนอื่นผมคิดว่าคนที่รู้จักผมทั้งทางส่วนตัวและโซเชียลจะรู้ว่าผมไม่ชอบพลเอกประยุทธ์เลย (จะเรียกคุณประยุทธ์ เดี๋ยวก็จะมีคนมาบอกว่าไม่สุภาพอีก)  ในความเห็นส่วนตัวนี่คือนายกที่แย่ที่สุดเท่าที่ผมติดตามการเมืองมา และที่มาในตอนแรกก็ยังมาจากการยึดอำนาจ และก็ทำทุกวิถีทางที่จะสืบทอดอำนาจต่อไป (ใครจะคิดว่าไม่จริง ก็ตามใจนะครับ) ที่น่ารำคาญที่สุดก็คือมักจะอ้างว่าเป็นบุญเป็นคุณเหลือเกินที่เขาเข้ามาเป็นนายก ประเทศมันจะล่มจมนะถ้าเขาไม่เข้ามา และก็ยังมีความหลงผิดว่าตัวเองนี่เป็นนายกที่เก่งที่สุด ทำอะไรก็ไม่เคยผิด โทษโน่นนี่นั่น อย่างเดียวที่ไม่โทษคือโทษตัวเอง แต่สุดท้ายเขาและพรรคพวกก็ผ่านการอภิปรายไม่ไว้วางใจไปได้ตามคาด และที่น่าเศร้าคือมีฝ่ายค้านซึ่งส่วนใหญ่เป็นพรรคเพื่อไทยไม่ยอมร่วมโหวตด้วย และที่น่าเศร้ากว่าก็คือ รัฐมนตรีที่ได้ฉายาว่าสีเทา ก็ยังผ่านการอภิปราย  โดยพรรคที่อ้างนักอ้างหนาว่าเกลียดการทุจริต เกลียดคนไม่ดี ก็ออกเสียงไว้วางใจให้เขาด้วย พรรคนี้ยังไงก็ไม่สามารถสร้างความหวังอะไรได้เลยครับ

แต่ผมก็รู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นพลังของเด็กนักเรียน นิสิต นักศึกษาที่ออกมารวมตัวกันส่งเสียงว่าจะทำอะไรก็เห็นหัวพวกเขาบ้าง แต่ก็ยังมีคนบางกลุ่มนะครับ ที่ยังคิดว่าเด็กพวกนี้ถูกชักจูงออกมา เป็นพวกถูกล้างสมอง บางคนก็หาว่าเป็นพวกทักษิณไปซะอีก ทั้ง ๆ ที่เด็กพวกนี้ไม่น่าจะทันยุคทักษิณด้วยซ้ำ และถ้าจะถูกล้างสมอง เด็กพวกนี้น่าจะถูกล้างสมองจากพวกพ่อแม่ที่มียังผีทักษิณฝังอยู่ในหัวมากกว่า คนที่ให้ความเห็นแบบนี้ส่วนใหญ่ก็พวกที่ประท้วง เขาให้เลือกตั้งก็ไม่ไปเลือก จนพลเอกประยุทธ์เข้ามายึดอำนาจ แล้วลากยาวมาจนถึงทุกวันนี้แหละครับ คนพวกนี้คงคิดว่ามีแต่พวกตัวเองที่ฉลาดซะเหลือเกิน รู้เท่าทันทักษิณและพวก ออกมาด้วยความรักชาติ แต่คนอื่นที่ออกมาเป็นพวกรับจ้าง โง่ ถูกล้างสมอง ถูกพวกล้มเจ้าหลอก น่าแปลกครับที่คนพวกนี้สามารถเข้าใจกลโกงอันแยบยลของทักษิณได้ทุกประการ แต่กลับมองไม่เห็นการกระทำที่มันเข้าใจง่ายกว่าอีกมากมายที่เกิดขึ้นมาตลอดในช่วง 5-6 ปีมานี้ คนพวกนี้มักจะอ้างว่าที่ออกมาไล่ยิ่งลักษณ์ เพราะโกง ออกพรบ.นิรโทษกรรมจะเอาทักษิณกลับบ้าน แล้วก็หยุดแค่นี้ โดยไม่ได้พูดถึงเหตุการณ์ต่อมาว่า ยิ่งลักษณ์ได้ยุบสภาให้ไปเลือกตั้งกันแล้ว  ตัวยิ่งลักษณ์เองก็ถูกสั่งให้หยุดปฎิบัติหน้าที่ไปแล้ว แต่คนพวกนี้ก็ยังไม่หยุด ไปพยายามป่วนทุกวิถีทาง จนการเลือกตั้งมันเป็นโมฆะ ทั้ง ๆ ที่ บอกว่าตัวเองเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศ แต่ดันกลัวเลือกตั้งแล้วแพ้ ถึงตอนนี้พอเด็ก ๆ ออกมาแสดงพลังกันบ้างก็ไปด่าว่าพวกเขา

ยังไงก็ตามครับ ถึงผมจะดีใจที่ได้เห็นพลังของเด็ก ๆ แต่ผมอยากให้แค่แสดงพลังแบบนี้ก็พอแล้วครับ แสดงพลังกันในสถานที่ปิดแบบนี้ เอาให้แค่พอบอกพวกมีอำนาจว่าเห็นหัวพวกเราบ้าง อย่าเพิ่งลงถนนกัน เหตุผลที่ผมไม่อยากให้ลุกลามบานปลายไปจนถึงต้องลงถนนไล่กันก็คือ ความผิดพลาดของรัฐบาลนี้มันก็ยังไม่ชัดเจนพอที่จะไล่นะครับ ถึงแม้จะเป็นรัฐบาลที่ค่อนข้างด้อยประสิทธิภาพในแทบทุกด้านก็ตาม แต่มันก็คงไม่ใช่เหตุผลที่เราจะต้องไปขับไล่เขาอย่างเอาเป็นเอาตายนะครับ ในประเทศที่เจริญแล้ว เขาไล่รัฐบาลห่วย ๆ ด้วยการไม่เลือกเข้ามาอีกในครั้งต่อไปนะครับ อีกอย่างที่เราว่าเขาว่าเป็นเผด็จการ ในตอนนี้ถึงเราจะรู้สึกว่ามันเป็น แต่ก็ต้องยอมรับว่าเขามาในระบบ ถึงจะเป็นระบบที่เขาออกแบบมาเอง และคนคุมกฎ (กกต.) ก็เป็นคนที่เขาคัดสรรมากับมือก็ตาม ดังนั้นออกมาแสดงพลังให้เขาแก้กฎให้มันยุติธรรมดีกว่าครับ แล้วก็ให้แก้กฎหมายในส่วนของการยุบพรรคโดยคนเก้าคน (ซึ่งบางคนนั่งยุบพรรคมานี่น่าจะเป็นพรรคที่สี่หรือห้าแล้ว) หรือไม่ก็ผลักดันให้ยกเลิกคนเก้าคนนี้ไปเลยก็ได้นะครับ รวมถึงคนคุมกฎด้วย

รัฐธรรมนูญที่ใช้กันอยู่ส่วนหนึ่งก็ต้องยอมรับว่ามีคนส่วนใหญ่รับมัน ถึงแม้ในช่วงโหวตมันจะดูไม่ยุติธรรม เพราะมีการปิดปากไม่ให้วิจารณ์ข้อเสียของรัฐธรรมนูญนี้ แต่ข้อดีพูดได้หมด คนพูดว่าไม่รับออกสื่อนี่สุ่มเสี่ยงจะถูกจับไปปรับทัศนคติ ส่วนคนบอกว่ารับนี่พูดได้ตามสบาย นอกจากไม่ให้พูดแล้ว ยังส่งร่างไปให้คนรับไม่ทั่วถึงอีก และร่างฉบับสรุปก็ดูจะเอนเอียงไปแต่ข้อดีของรัฐธรรมนูญ พูดง่าย ๆ หลายคนโหวตรับไปโดยไม่ได้อ่าน หรืออ่านแล้วไม่เข้าใจ มันจึงเกิดปรากฎการณ์ที่มีหลายคนเพิ่งรู้ว่าตัวเองโหวตรับอะไรแบบนี้ไปได้ยังไง แต่ยังไงก็ตามเสียงรับมันก็มากกว่าไม่รับ และทุกพรรคการเมืองก็ยอมลงเลือกตั้งกันตามกติกานี้ อ้อพูดถึงรัฐธรรมนูญมีคนชมนักชมหนาว่าปราบโกง คนโกงย้ายค่ายก็ยังลอยหน้าลอยตาอยู่ได้นะ หรือแค่ย้ายค่ายก็ไม่โกงแล้ว

อีกอย่างที่พลเอกประยุทธ์ได้เป็นนายก ส่วนหนึ่งก็คงต้องบอกว่าเพราะพวกนักการเมืองด้วยนะครับ พวกนักการเมืองของพรรคที่ตอนหาเสียงบอกไม่เอาแล้วเปลี่ยนไปเข้าข้างสนับสนุนนี่แหละตัวดี อย่าลืมว่าถ้าไม่มีพรรคเหล่านี้ทำตรงข้ามกับที่หาเสียงเอาไว้ ต่อให้มีสว. 250 คน พลเอกประยุทธ์เต็มที่ก็เป็นนายกที่เป็นเสียงข้างน้อย นอกจากนี้ยังมีพวกสส.ปัดเศษทั้งหลายอีก คนพวกนี้ทำให้พลเอกประยุทธ์ถึงกับหลงตัวเองและเอาไปอ้างว่าเขาชนะเลือกตั้งโดยได้คะแนนเสียงเยอะกว่า เขาไม่ต้องใช้สว.ที่เขาตั้งมาเองก็ได้ ผมอยากให้จำคนและพรรคเหล่านี้ไว้ครับ ถ้าได้เลือกตั้งกันครั้งหน้า ช่วยกันตอบแทนให้มันสาสมเลยนะครับ

ถ้าถามว่าแล้วถ้าไม่ลงถนนแล้วจะต้องทนไปอย่างนี้หรือ ผมคงต้องตอบว่าใช่ครับ เพราะนี่คือระบอบประชาธิปไตย เราต้องรู้จักอดทนครับ อีกเต็มที่ 4 ปี เราก็จะได้เลือกตั้งใหม่ อย่าทำตัวแบบที่พวกกลัวแพ้เลือกตั้งทำมาจนทำประเทศไม่เดินหน้ามา 6-7 ปีกันเลยครับ อีกอย่างจากการติดตามการอภิปรายในสภาผมเห็นว่าคนที่ได้ทำหน้าที่อภิปรายจากพรรคที่มีคนเลือก 6.3 ล้าน และถูกยุบไปแล้ว ทำหน้าที่ได้ค่อนข้างดีนะครับ ถ้าไม่เปลี่ยนอุดมการณ์ซะก่อนก็น่าจะพอฝากความหวังได้

ส่วนเพื่อไทยจากเหตุการณ์ที่มีการออกมาแฉการทำหน้าที่ของเพื่อไทย ถ้าเป็นจริงก็ถือว่าไม่เคยเรียนรู้อะไรเลย ได้อำนาจมากี่ครั้งก็ทำตัวเองพังทุกครั้ง มาครั้งนี้เป็นฝ่ายค้านก็ยังไม่จริงใจกับการทำหน้าที่ แล้วมันก็ทำให้ตัวเลือกในครั้งหน้ามีน้อยลงไปอีก แต่ก็อย่างว่านะพรรคนี้เอาจริง ๆ มันก็ไม่ต่างจากประชาธิปัตย์ คือฝากความหวังอะไรไว้ไม่ได้เลย

กลับมาถึงการแสดงออกของนักเรียน นิสิต นักศึกษา ผมหวังว่าพลังการแสดงออกครั้งนี้ น่าจะทำให้พวกที่มีอำนาจอยู่นี้ได้รู้สึกบ้าง และจงพยายามทำความเข้าใจซะด้วยว่า ที่เขาออกมาชุมนุมนี่มันไม่ใช่เพราะพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบอย่างเดียว แต่มันสะสมมา การยุบอนาคตใหม่อาจเป็นเพียงฟางเส้นสุดท้าย เขาเห็นว่าการเลือกตั้งที่ผ่านมันมีความไม่ยุติธรรม แทบจะทุกขั้นตอน ทั้งก่อนและหลังเลือกตั้ง ดังนั้นลองตั้งสติรับฟัง แล้วแก้กติกาการเลือกตั้งให้มันยุติธรรม ให้มันเป็นสากลเหมือนประเทศอื่นในโลก แก้กฎหมายเรื่องยุบพรรค หา กกต.ที่เป็นกลางจริง ๆ หาวิธีสรรหาตลก.ศาลรัฐธรรมนูญใหม่ หรือไม่ก็ยกเลิกมันไปเลย เวลามีปัญหาเรื่องต้องการตีความรัฐธรรมนูญ ก็คัดเลือกบุคคลที่มีความเชี่ยวชาญจากหลายสาขามาถกกัน อย่างกรณียุบอนาคตใหม่นี่ ลองคิดดูเถอะเรื่องเดียวกัน แต่ตีความกันไปได้ไกลคนละทาง ผมว่ากฎหมายแบบนี้มันมีปัญหานะ และถ้ามันกว้างขวางแบบนี้ มันต้องใช้นักบัญชี นักกฎหมายมหาชน  และอื่น ๆ มาช่วยกันถกไหม กรณียุบพรรคและตัดสิทธินี่มันเปรียบได้กับกฎหมายตัดหัวเจ็ดชั่วโคตรเลยนะ พวกตุลาการศาลแต่ละคนนี่รู้และเข้าใจทุกเรื่องจริง ๆ หรือเปล่า นอกจากนี้ยังมีพวกกสทช. ที่คอยปิดหูปิดตาประชาชนอีก พวกนี้ก็น่าจะสรรหาใหม่ หรือไม่ต้องมีมันไปเลยดีไหม

ถ้าแก้ประเด็นที่เป็นปัญหาแล้วแล้วก็ยุบสภาไปเลือกตั้งกัน ไม่ต้องแก้ประเด็นอื่นที่คิดว่ามันจะช่วยปราบโกงก็ได้ (เขียนตรงนี้ก็อยากอ้วกออกมา รัฐธรรมนูญปราบโกง คนโกงก็ยังอยู่เหมือนเดิม ไม่เห็นจะทำอะไรมั)  ผมอยากบอกถึงคนที่ไม่อยากแก้เพราะชอบอ้างว่ามันเป็นรัฐธรรมนูญปราบโกงว่า ถ้ากติกาที่จะคัดคนเข้ามาในระบบมันยังไม่เที่ยงตรงมีปัญหาสารพัดอย่างแล้ว คือมันโกงมาตั้งแต่แรกแล้ว มันจะไปปราบโกงอะไรได้

สุดท้ายถึงแม้ถ้าก่อนเลือกตั้งยังแก้รัฐธรรมนูญไม่ได้ พวกเราก็รู้แล้วว่ารัฐธรรมนูญฉบับนี้มันเป็นยังไง กติกามันเป็นยังไง จะเลือกยังไงเพื่อไม่เปิดโอกาสให้พลเอกประยุทธ์กับพวกกลับมาอีกง่าย ๆ พรรคไหนที่บอกจะเอาพลเอกประยุทธ์เป็นนายกก็อย่าไปเลือก พรรคที่ทำตัวเป็นอีแอบตอนเลือกตั้งพูดอย่าง หลังเลือกตั้งทำอีกอย่างตอนนี้เราก็รู้แล้วก็อย่าเลือก แต่พูดถึงตรงนี้ก็ว้าเหว่นะครับ เพราะตัวเลือกมันเหลือน้อยจริง ๆ นะครับ เพื่อไทยก็ยังฝากความหวังไม่ได้เหมือนเดิม ก็คงต้องดูพรรคกล้า (ซึ่งผมก็ไม่ค่อยเชื่อว่าจะดี) พรรคที่อนาคตใหม่เดิมจะตั้งขึ้น ก็ไม่รู้จะเจอวิบากกรรมอะไรอีก และประสบการณ์ก็น้อยมาก ๆ หรือพรรคอ.วันนอร์ (ซึ่งก็ดูจะเป็นพรรคในเชิงพื้นที่ซะมากกว่า) พรรคของเสรีก็จะฮาร์ดคอร์อย่างเดียว แต่ถึงตอนนั้นอาจจะมีพรรคที่โดดเด่นขึ้นมาก็ได้ครับ ต้องตั้งความหวังกัน

แต่ถ้าเลือกตั้งแล้วยังได้คนเดิมกลับเข้ามาก็คงต้องยอมรับและทำใจครับ เพราะมันอาจไม่มีตัวเลือกจริง ๆ หรืออาจเกิดจากการที่รัฐบาลนี้บริหารประเทศได้ดีขึ้นจริง ๆ ซึ่งเราควรจะเอาใจช่วยเขานะครับ เพราะถ้าเขายังคงทำได้แค่นี้อยู่ เราจะตายกันหมดประเทศจริง ๆ ในระบอบประชาธิปไตยเราไม่สามารถจะยอมรับเฉพาะตอนที่เราชนะได้ แต่ต้องยอมรับตอนที่เราแพ้ด้วย ประเทศเราที่มาถึงจุดนี้ เพราะคนที่ชนะเหลิงอำนาจ และคนที่แพ้ซ้ำซากหาทางเอาชนะในระบบไม่ได้ เลยหาวิธีลัดจนประเทศเดินมาถึงจุดนี้นี่แหละครับ

มุมมองส่วนตัวหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ

วันศุกร์นี้มีข่าวใหญ่อีกแล้วครับ สำหรับศุกร์นี้คือการตัดสินยุบพรรคอนาคตใหม่ ซึ่งบอกตามตรงมันไม่ผิดจากความคาดหมายของผมหรอกนะครับ ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมอาจจะแสดงความเห็นบ้าง เพราะมันไม่ได้มีกฎหมายห้ามแตะศาลรัฐธรรมนูญเหมือนปัจจุบันนี้ ถึงแม้เขาจะบอกว่าวิจารณ์อย่างสุจริตได้ แต่บอกตามตรงผมไม่ไว้ใจกับการตีความของผู้คนในประเทศนี้ครับ ตราบใดที่คนหลายคนโดยเฉพาะพวกที่มีอำนาจอยู่ในมือ ยังแยกความแตกต่างระหว่างไม่เห็นด้วยกับคำตัดสิน กับไม่ยอมรับคำตัดสินไม่ได้ สามารถลากเอาการวิจารณ์รัฐบาล วิจารณ์ผู้นำกองทัพ ว่าเป็นพวกชังชาติ พวกหนักแผ่นดิน  หรือการเสนอให้ยกเลิกการเกณฑ์ทหารเปลี่ยนเป็นระบบสมัครใจ เป็นการจะไม่ให้มีกองทัพ มันก็ยากที่จะพูดคุยกันต่อไป

ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดที่จะอยู่ในประเทศนี้ในยุคนี้ น่าจะเป็นพยายามอยู่ด้วยตัวเองให้ได้ หุบปาก ก้มหน้าก้มตาทำงานไป อ้ออาจแลกเงินเป็นสกุลต่างประเทศที่มีความมั่นคงไว้ด้วยก็คงดีนะครับ เพราะหลังจากก้มหน้าก้มตาทำงานไป ไม่สนใจอะไรพวกนี้แล้วเพราะมันสิ้นหวัง ถ้าเงยหน้ามาอีกทีเงินเรามีค่าเป็นกระดาษไปแล้ว เราจะได้ไม่ลำบากมาก หรือถ้าใครอายุยังน้อยอยู่ ยังมีเรี่ยวมีแรง และรู้สึกทนไม่ไหวลองย้ายไปอยู่ต่างประเทศสักพักก็ได้ครับ เก็บเงินจนคิดว่าจะกลับมาอยู่ประเทศนี้ได้โดยไม่เดือดร้อนไม่ว่ารัฐบาลมันจะเป็นยังไงค่อยกลับมาก็ได้ครับ

คราวนี้ผมอยากเสนอมุมมองส่วนตัวหลังจากกรณียุบพรรคอนาคตใหม่ครับ

1. ที่ผมเป็นห่วงคือคนรุ่นใหม่โดยเฉพาะพวกที่เคยไปเลือกตั้งครั้งแรก และคนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เลือกอนาคตใหม่ คนกลุ่มนี้อาจหันหลังให้การเมืองไปเลยก็ได้ เพราะเขาอาจไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมพรรคที่เขาเลือกโดนกระทำอยู่ฝ่ายเดียว แต่อีกฝ่ายหนึ่งทำอะไรก็ดูเหมือนจะมีข้อยกเว้นเต็มไปหมด

2. ผมยังยืนยันว่ากฎหมายยุบพรรคนี่เป็นเรื่องแย่มาก บางคนอาจคิดว่ามันเป็นยาแรง เพราะคนจะได้ไม่ทำผิด  แต่ผมกลับมองว่ามันเหมือนพ่อไปค้ายา ลูกเมียไม่รู้เรื่อง แต่แทนที่จะตัดสินให้พ่อติดคุกคนเดียว แต่ดันตัดสินให้ทุกคนในบ้านติดคุกไปด้วย กรณีนี้ถ้ากรรมการบริหารทำผิดก็ลงโทษกรรมการไป หรือจริง ๆ ถ้าจะยุบพรรคมันก็ต้องเป็นคดีที่ร้ายแรงจริง ๆ อย่างพยายามล้มล้างการปกครอง ไอ้พรรคที่แพ้เลือกตั้งซ้ำซาก แล้วลากคนไปลงถนน ขัดขวางการเลือกตั้ง จนทหารเข้ามายึดอำนาจ แบบนั้นน่าจะโดนยุบมากกว่า

3. อนาคตการเมืองไทยต่อจากนี้น่าจะว้าเหว่ครับ เรามีนักการเมืองที่มีความคิดแบบเก่า ๆ ทำการเมืองแบบเก่า ๆ อยู่เต็มสภาไปหมด คุณภาพของสส.พลังประชารัฐก็เห็นกันอยู่ คนที่อยู่เพื่อไทยที่ด่า ๆ กันพลังประชารัฐก็อ้าแขนรับ แถมยังไม่ได้มีความคิดที่จะศรัทธาในระบอบประชาธิปไตย หันไปดูเพื่อไทยก็เศร้าครับ นักการเมืองรุ่นเก่า ๆ ความคิดเก่า ๆ แทบทั้งนั้น คนที่มีประวัติไม่ดีก็ยังมีอยู่เยอะ ประชาธิปัตย์ไม่ต้องพูดถึง เมื่อก่อนก็แย่อยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งแย่หนักเข้าไปอีก ส่วนพรรคกล้าที่เพิ่งเปิดตัวใหม่ บอกตามตรงไม่ศรัทธาครับ ส่วนตัวคิดว่ากรณ์ก็ไม่ต่างอะไรกับอภิสิทธิ์ ยิ่งมีอรรถวิชด้วย บอกตามตรงยิ่งสิ้นหวัง ก็ขอให้คิดผิดแล้วกัน ส่วนพรรคอื่นไม่อยากพูดถึงครับ อย่างภูมิใจไทยพอให้จับงานใหญ่ก็ไม่ได้แสดงความมีประสิทธิภาพอะไร ยิ่งชาติไทยพัฒนาอะไรนี่พรรคตัวประกอบคอยเสียบเข้ากับฝ่ายชนะ ที่พูดนี่ก็ไม่ได้หมายความว่าพรรคอนาคตใหม่จะดีเลิศอะไรนะครับ พรรคนี้ก็มีจุดอ่อนอยู่เยอะ แต่ก็ดูพอที่จะเป็นทางเลือกได้ ถ้าให้โอกาสเขาได้ทำงานการเมืองสักพัก

4. อ.ปิยบุตรในช่วงถูกตัดสิทธิ์นี่ ถ้าจะกลับไปสอนหนังสือนี่คงต้องไปสอนต่างประเทศครับ เพราะหลักกฎหมายที่อ.เอามาพูดเอามาโต้แย้งมันดูจะไม่เข้ากับกฎหมายไทยนะครับ ประเทศนี้คงต้องให้อย่างวิษณุ หรือตุลาการศาลรัฐธรรมนูญเป็นคนสอน

5. อย่าได้คาดหวังว่าการตัดสินวันนี้จะเป็นบรรทัดฐานให้มีการยุบพรรคอื่น ๆ ที่มีกรณีการกู้เงินเหมือนกันนะครับ เพราะคุณจะได้รับคำวินิจฉัย (ที่คุณห้ามแตะต้อง) ว่ามันไม่เหมือนกัน ดูกรณีเสียบบัตรแทนกันที่ผ่านมาเป็นตัวอย่างก็ได้ครับ

6. รัฐบาลนี้ไม่ว่าเราจะชอบหรือไม่ชอบก็คงอยู่ไปอีกนานละครับ ยิ่งฝ่ายค้านเหลือเสียงน้อยลงแบบนี้ และพรรคเพื่อไทยไม่น่าจะเป็นฝ่ายค้านที่เข้มแข็งอะไร ผมไม่เห็นด้วยที่จะไปลงถนนกันอีกแล้วนะครับ ก็หวังว่าเราจะได้ให้ระบอบประชาธิปไตยมันทำงานของมัน ถ้ารัฐบาลมันห่วยจริง ผมก็หวังว่าประชาชนจะเห็น และคงคิดได้ระหว่างกลัวแต่ทักษิณจะกลับมา กับประเทศดิ่งลงเหวเราจะเลือกอะไร

7. สุดท้ายผมอยากให้เราเอาใจช่วยรัฐบาลให้ประคองตัวให้ผ่านปัญหาเศรษฐกิจ ปัญหาไวรัส ปัญหาฝุ่น และปัญหาอื่น ๆ แบบไม่บอบช้ำเกินไปนะครับ ช่วยกันภาวนาให้มีคนในรัฐบาลนี้มีคนที่มีความคิดดี ๆ ก้าวหน้าในการแก้ปัญหาประเทศชาติกันบ้าง เพราะยังไงนี่มันก็ประเทศของเรา และถ้ามันเกิดอะไรขึ้นมันก็กระทบกับเราซึ่งไม่ใช่คนรวย 0.01% ของประเทศนี้แน่ เพราะถ้ามันแย่มาก ๆ ต่อให้สุดท้ายได้คนเก่ง ๆ เข้ามา มันอาจจะสายเกินแก้ หรืออาจต้องใช้เวลาเหมือนกับทีมรักของผมคือลิเวอร์พูล ซึ่งแม้จะได้คนเก่งสุด ๆ อย่างเจอร์เกน คลอปป์มา ก็ต้องใช้เวลาตั้ง 4 ปี กว่าจะกลับมาเป็นเหมือนตอนนี้

อธิบายปัญหาการคำนวณสส.บัญชีรายชื่อ

วันนี้พอมีเวลานิดหน่อยเลยอยากจะมาพูดถึงปัญหาการเมืองที่เป็นอยู่ตอนนี้ จริง ๆ ปัญหานี้เป็นมานานแล้ว และเพิ่งได้ข้อสรุปชัดเจนเมื่อวานนี้ นั่นคือการคำนวณสส.แบบบัญชีรายชื่อ คือผมจะมาสรุปประเด็นว่าเราเถียงเรื่องอะไรกันอยู่ เพราะจากการคุยกับคนใกล้วตัวก็ดูเหมือนยังไม่เข้าใจชัดเจนนัก

เริ่มจากระบบเลือกตั้งครั้งนี้ เรายังมีสส.ที่เลือกตั้งจากเขต และสส.แบบบัญชีรายชื่อเหมือนที่ผ่านมา เพียงแต่คราวนี้เราใช้บัตรเลือกตั้งเพียงใบเดียวเลือกสส.ทั้งสองแบบ โดยกระบวนการคือเขาจะเอาคะแนนเลือกตั้งทั้งหมดที่แต่ละพรรคได้ไปหาสิ่งที่เรียกว่าสส.พึงมี จากนั้นก็มาดูรายเขตว่าใครชนะรายเขตบ้าง จากนั้นจึงไปหาจำนวนสส.บัญชีรายชื่อ โดยเอาสส.พึงมี-สส.เขต  เช่นสมมติพรรค A มีสส.พึงมี 130 คน และถ้านับรายเขตแล้วชนะมา 120 เขต พรรค A ก็จะได้สส.บัญชีรายชื่อ 130-120 ก็คือ 10 คน

วิธีการคำนวนสส.พึงมีก็คือ เริ่มจากหาก่อนว่าจากผู้ที่มาลงคะแนนทั้งหมดและหักบัตรเสียกับบัตรไม่ประสงค์ลงคะแนนไปแล้ว กี่คะแนนจึงจะได้สส. 1 คน ผมจะสมมติเลขกลม ๆ ว่าเลขนี้คือ 35,000,000 คราวนี้เรากำหนดให้ในสภาเรามีสส. ได้ 500 คน ดังนั้นเอา 35,000,000 / 500 =  70,000 นั่นคือ 70,000 คะแนนได้สส.หนึ่งคน ดูเลขนี้ไว้ให้ดีนะครับ โดย 500 คนนี้จะแบ่งเป็นสส.เขต 350 คน และบัญชีรายชื่อ 150 คน

ขั้นต่อไปคือเอาคะแนนที่ได้ทั้งหมดที่แต่ละพรรคได้มาหารด้วย 70,000 ก็จะได้สส.พึงมีของพรรคนั้น เช่นพรรค A ได้รับเลือกตั้งมา 7,000,000 คะแนน ก็เอา 7,000,000/70,000 = 100 นั่นคือสส.พึงมีของพรรค A คือ 100 คราวนี้สมมติพรรค A ชนะการเลือกตั้งแบบเขตมา 80 เขต ก็จะได้สส.บัญชีรายชื่ออีก 20 คน รวมเป็น 100 คน ซึ่งวิธีการนี้จะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าไม่เกิดเหตุการณ์ที่เขาเรียกว่าโอเวอร์แฮงค์ คือ พรรคการเมืองบางพรรคดันได้สส.เขตเกินจำนวนสส.พึงมี เช่นพรรค A จากตัวอย่างนี้ดันได้สส.เขต 110 คน ซึ่งเราไม่มีสิทธิไปตัดคะแนนสส.เขตของพรรค A นะครับ นั่นคือพรรค A จะต้องมีสส.เขต 110 คน โดยไม่มีสส.บัญชีรายชื่อ แต่จำนวนสส.ที่เกินพึงมีมาของพรรค A มันจะไปโป่งอยู่ในส่วนของสส.บัญชีรายชื่อครับ และนี่คือที่มาของปัญหาว่าเราต้องเกลี่ยมันให้เหลือ 150 เท่าเดิม ยังงงใช่ไหมครับมาดูตัวอย่างกัน

พิจารณาตารางนี้ครับ

พรรค
สส.พึงมี
สส.เขต
สส.บัญชีรายชื่อ
A
170
180
0
B
130
110
20
C
110
30
80
D
90
29
61
E
0
1
0
F
0
0
0
G
0
0
0
Total
500
350
161

จากตารางจะเห็นว่า พรรค A มีสส.เขตเกิน สส.พึงมีอยู่ 10 คน พรรค E,F,G  แต่ละพรรคมีจำนวนคะแนนรวมไม่ถึง 70,0000 ดังนั้นไม่มีสส.พึงมีเลยคือ 0 แต่สมมติว่าพรค E ชนะการเลือกตั้ง 1 เขต ดังนั้นเขาต้องได้สส. 1 คนจากเขตนี้ ดังนั้นจำนวนสส.ที่เกินมาทั้งหมด 11 คน (10 จากพรรค A และ 1 จากพรรค E) จะไปโป่งอยู่ในส่วนบัญชีรายชื่อ ซึ่งทำให้บัญชีรายชื่อที่ควรมี 150 คน กลายเป็น 161 คน ดังนั้นสิ่งที่ต้องทำต่อไปคือต้องเกลี่ย 161 นี้ให้เหลือ 150 โดยพรรค A และ E ไม่เกี่ยวแล้ว เพราะได้เกินไปแล้ว และการเกลี่ยนี่แหละคือปัญหาครับ

ในมุมมองหนึ่งคือการเกลี่ยควรจะเกลี่ยจากพรรค B,C, และ D เท่านั้น เพราะพรรคเหล่านี้ได้เกิน 70,000 คะแนน ซึ่งเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำของสส.พึงมี แต่กกต.กลับใช้อีกมุมมองหนึ่งคือ เขาไปเอาพรรค F และ G ที่เข้ามาเกลี่ยด้วย โดยอ้างว่าพรรคเหล่านี้ก็ได้คะแนนเหมือนกัน และนี่คือปัญหาที่ถกเถียงกันตอนนี้ครับ เพราะถ้าใช้ใช้แนวทางนี้ พรรคที่ได้คะแนนไม่ถึง 70,000 ก็มีสิทธิได้สส.หนึ่งคนครับ ในสถาณการณ์จริงตอนนี้คือตั้งแต่ 60,000 กว่า ถึง 30,000 กว่าได้พรรคละหนึ่งเสียง และยังทำให้พรรคที่เคยได้บัญชีรายชื่ออยู่แล้ว พอมาเกลี่ยเสียงก็จะต้องหายไปบ้างอยู่แล้ว พอมาทำแบบนี้จะทำให้เสียงหายเพิ่มมากขึ้นไปอีก

ซึ่งในส่วนตัวผมแล้วผมเห็นว่าทางที่ถูกต้องมันควรจะเป็นทางแรกนะครับ เพราะคุณต้องยึดตัวเลข 70,000 เป็นที่ตั้ง 70,000 คะแนนได้สส.หนึ่งคน ถ้าไม่ถึง 70,000 ยังไงก็ต้องไม่ได้ อีกอย่างถ้าไม่เกิดเหตุการณ์โอเวอร์แฮงค์พรรค F กับ G สอบตกไปแล้วนะครับ แต่ทำไมพอโอเวอร์แฮงค์ถึงมีสิทธิกลับมาสอบผ่านได้ ไม่ฟันธงนะครับ แค่ความคิดส่วนตัวไปตัดสินกันเอาเอง แค่อยากเขียนบล็อกสรุปปัญหาไว้ให้เข้าใจกันแบบง่าย ๆ เท่านั้นครับ   

บันทึกหลังจากเลือกตั้ง 24 มีนาคม 2562

ผลการเลือกตั้งครั้งแรกหลังจากยึดอำนาจก็ออกมาแล้ว ถึงจะไม่เป็นทางการ ก็มีอะไรน่าสนใจที่คิดว่าอยากจะบันทึกเอาไว้สักหน่อย ถ้าถามว่าในฐานะที่ไม่เอาพวกยึดอำนาจ รู้สึกผิดหวังไหม ก็ไม่นะ เพราะคิดอยู่แล้วว่ายังไงก็ได้ประยุทธ์เป็นนายกต่อ แต่ยังไงพรรคที่ไม่เอาประยุทธ์ก็ยังได้จำนวนสส.มาเป็นอันดับหนึ่ง (ถ้าไม่มีอภินิหารจากกกต. มาสอยออกไปอีกนะ) แต่ก็ผิดคาดในหลายประเด็น

ประการแรกที่น่าสนใจและน่าตื่นเต้นมาก ก็คือการเกิดขึ้นของพรรคการเมืองใหม่อย่างอนาคตใหม่ ซึ่งผู้สมัครส่วนใหญ่เป็นใครก็ไม่รู้ มีแกนนำพรรคเป็นที่รู้จักอยู่สองสามคนเท่านั้น แต่สามารถได้สส.ถึง 80 กว่าคน และไม่ใช่แค่สส.แบบบัญชีรายชื่อตามที่คาดไว้ แต่ได้สส.เขตด้วย นั่นก็แสดงว่ามีคนที่เลือกสส.เพราะอุดมการณ์และนโยบายอย่างเดียวจริง ๆ และอาจจะมีคนเบื่อของเก่าอาจอยากลองของใหม่ด้วย ซึ่งส่วนตัวอยากให้พรรคนี้พัฒนาตัวเองให้กลายเป็นพรรคที่เป็นทางเลือกให้ประชาชนต่อไปนาน ๆ เพราะส่วนหนึ่งที่การเมืองไทยมีปัญหามานาน เพราะมันมีทางเลือกหลัก ๆ แค่สองทาง ซึ่งพอทางเลือกหนึ่งมีปัญหา จะหันไปหาอีกทางเลือกหนึ่งก็ดูจะฝากความหวังอะไรไม่ได้

ประการที่สองก็คือความพ่ายแพ้ครั้งใหญ่ของประชาธิปัตย์ ซึ่งไม่คิดว่าจะแพ้ได้ขนาดนี้ ซึ่งสาเหตุก็น่าจะเป็นเพราะเป็นผลงานเก่าที่ผ่านมาซึ่งไม่เคยเอาชนะทักษิณได้ และอาจเป็นการเดินนโยบายผิดพลาดของหัวหน้าพรรคที่ประกาศไม่เอาประยุทธ์ คนที่เกลียดทักษิณก็เลยไปเลือกพรรคพลังประชารัฐโดยตรง และด้วยความที่พรรคไม่ชัดเจนว่าจะร่วมกับพลังประชารัฐหรือไม่ คือไม่เอาประยุทธ์ แต่ก็อาจรวมกับพลังประชารัฐได้ คนที่ไม่ชอบประยุทธ์ ก็เลยไปเลือกอนาคตใหม่แทน และก็อาจมีคนที่ต้องการความเปลี่ยนแปลงก็ไปที่อนาคตใหม่ด้วย และอีกอย่างก็คือสส.บางส่วนถูกดูดไปยังพลังประชารัฐด้วย

ประการที่สาม เพื่อไทย เอาจริง ๆ ก็ไม่ได้ถือว่าแย่นะ เพราะได้สส.เขตมาถึง 130 กว่าเสียง แสดงว่าสส.ในพื้นที่เขายังแข็งแกร่ง และเขาก็คาดอยู่แล้วว่าเขาจะไม่ได้บัญชีรายชื่อ แต่อาจจะได้น้อยกว่าที่คาดไปหน่อย เพราะถูกอนาคตใหม่แบ่งไปบ้าง และยังมีสส.ที่ถูกดูดไปที่พลังประชารัฐด้วย ต้องยอมรับว่ารัฐธรรมนูญฉบับมีชัยมีผลลดคะแนนพรรคนี้จริง ๆ อีกอย่างก็คือแผนการที่จะเอาไทยรักษาชาติมาช่วยต้องพังไปซะก่อน ทำให้เสียงหายไปแน่ ๆ ร้อยกว่าเขต และคิดว่าหลังผลออกมาเขาคงเห็นแล้วละว่า สู้ส่งให้ครบ 350 เขตเลยดีกว่า  เพราะจากอนาคตใหม่และพลังประชารัฐก็เห็นแล้วว่าได้เสียงเยอะเพราะส่งครบทุกเขต แต่ก็อย่างว่านะสมมติเพื่อไทยไม่แตกออกมาเป็นไทยรักษาชาติ ดีไม่ดีป่านนี้ถูกยุบไปด้วยกันแล้ว กรณีเสนอแคนดิเดทนายก

ประการที่สี่ พลังประชารัฐได้มากกว่าที่คาด แสดงว่าพลังดูดที่ดูดสส.จากหลายพรรคไปมีผลจริง ๆ และยังได้เสียงจากคนที่ไม่ชอบทักษิณที่ผันแปรมาจากประชาธิปัตย์อีกด้วย และการที่ประยุทธ์ลงพื้นที่นี่ก็น่าจะมีผล นอกจากนี้คิดว่าบัตรสวัสดิการแห่งรัฐนี่ก็มีส่วนมาก และการหาเสียงในช่วงสุดท้ายที่ชูเรื่องความสงบ โดยสามประสานประยุทธฺบอกให้คิดถึงปี 57 สุเทพบอกถ้าเลือกอีกฝั่งก็มีสิทธิเจอกันอีกที่ราชดำเนิน และพลังประชารัฐก็ปิดท้ายด้วย ถ้าอยากสงบจบที่ลุงตู่ คิดว่าอันนี้ก็คงมีผลกับประชาชนส่วนหนึ่งซึ่งไม่ได้คิดอะไรกับใครเป็นพิเศษ เป็นพวกคิดว่าชีวิตก็ทำมาหากินไป ใครจะมาเป็นก็ต้องทำมาหากินอยู่แล้ว เอาที่มันเดินทางสะดวกไม่มีม็อบก็แล้วกัน

ประการที่ห้า ที่แย่ที่สุดก็คือคณะกรรมการการเลือกตั้ง ซึ่งทำงานได้แย่มาก ไม่ได้คุ้มกับงบประมาณที่ต้องเสียไปห้าพันกว่าล้านในการจัดเลือกตั้ง มีปัญหาตั้งแต่เป็นการประชาสัมพันธ์ การตัดสินเรื่องต่าง ๆ ไม่มีความเป็นมืออาชีพ ไม่แม่นกฎ และบางกรณีก็แสดงสิ่งที่ทำให้ประชาชนสงสัยว่าเป็นกลางจริงไหม ปัญหาเกิดขึ้นตั้งแต่การเลือกตั้งล่วงหน้า เลือกตั้งนอกราชอาณาจักร ยันเลือกตั้งจริง ซึ่งบางเรื่องมันไม่ควรจะเกิดเลย หรือน่าจะแก้ได้ ถ้าบริหารจัดการกันเป็น  เรื่องการชี้แจงก็ไม่ชัดเจนโดยเฉพาะเรื่องที่มันสำคัญอย่างทำไมจำนวนบัตรมากกว่าจำนวนคนมีสิทธิ การขานบัตรดีบัตรเสีย และการที่มีมัตรเสียเยอะมาก แล้วยังทำงานช้าประกาศผลช้า ยุคก่อน อินเทอร์เน็ตก็ไม่ดีอย่างทุกวันนี้ เลือกตั้งเสร็จบ่ายสาม สองสามทุ่มก็ประกาศผลแล้ว คืนวันเลือกตั้งก็เห็นหน้าตารัฐบาลแล้ว มายุคนีี้เทคโนโลยีก็ก้าวหน้ากว่าไม่รู้เท่าไร แต่ไม่สามารถนับผลให้เสร็จได้ อ้างโน่นอ้างนี้ ทุกคนผิดหมดยกเว้นตัวเอง ทั้งหมดทำให้ประชาชนมองการเลือกตั้งครั้งนี้ว่าไม่มีความน่าเชื่อถือ และดีไม่ดีอาจทำให้การเลือกตั้งเป็นโมฆะได้  นี่หรือคือคนที่สนช.คัดมาแล้วไม่รู้กี่รอบ แล้วบอกว่านี่ดีที่สุดแล้ว ถ้าดีที่สุดได้แค่นี้ มันก็แสดงถึงความสามารถของคนเลือกด้วยนะ มันมีคนที่ตั้งใจมาใช้สิทธฺเลือกตั้งครั้งนี้ และบางคนใช้เป็นครั้งแรก ถ้ามันเป็นแบบนี้ ต่อไปเขาก็อาจไม่มาก็ได้


และประการสุดท้าย คือจำนวนผู้มาใช้สิทธิในวันเลือกตั้งจริงน้อยกว่าที่คาดมาก เพราะมากันแค่ ร้อยละหกสิบกว่า ซึ่งอันนี้ก็ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน  ไม่รู้ถ้ามากันมากกว่านี้ ผลมันจะเปลี่ยนไปไหม

อ้อแถมอีกนิด รอดูวันที่จะเห็นประยุทธ์ถูกอภิปรายในสภาด้วยครับ ว่าจะเอาตัวรอด หรือคุมอารมณ์อยู่ไหม

บันทึกก่อนไปเลือกตั้ง 24 มีนาคม 2562

ด้วยวัยขนาดนี้ก็ผ่านการเลือกตั้งมาแล้วหลายครั้ง ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาตื่นเต้น อยากจะเลือกตั้งอะไรอีก แต่คราวนี้รู้สึกตื่นเต้น เหตุผลหลัก ๆ ก็คือส่วนตัวคิดว่าการเลือกตั้งครั้งนี้ไม่เหมือนกับหลายครั้งที่ผ่านมา เพราะที่ผ่าน ๆ มาตัวเองไม่ค่อยแคร์เท่าไร เพราะเท่าที่ติดตามการทำงานของนักการเมืองมาในแต่ละพรรคมันก็มีทั้งดีทั้งแย่ บางพรรคมีบางคนบริหารเก่ง แต่ก็มีคนที่ไม่ได้เรื่องได้ราวด้วย พอมีตำแหน่งก็ใช้อำนาจระรานเขา บางพรรคประกาศว่าไม่โกง ก็อาจจริงที่ตัวคนประกาศไม่โกง แต่พอคนใกล้ตัวหรือคนที่เป็นคนที่สามารถค้ำบัลลังก์ตัวเองได้ทำอะไรที่ดูไม่เหมาะสม ก็แกล้งหลับตามองไม่เห็นซะ

ตัวเองเป็นคนที่ไม่ชอบทักษิณ และเคยคิดว่ารอดคดีซุกหุ้นภาคแรกมาได้ยังไง และที่ไม่ชอบที่สุดคือหลังจากชนะเลือกตั้งครั้งที่สองมาอย่างถล่มทลาย ก็รู้สึกว่าเริ่มเหลิงอำนาจ จำได้ว่ามีวันหนึ่งฟังวิทยุ และเขาถ่ายทอดไม่แน่ใจว่าประชุมครม.หรืออะไร มีการให้ข้าราชการไปชี้แจงเรื่องอะไรสักอย่าง ข้าราชการคนนั้นอ้าปากพูดจะตอบคำถามจะชี้แจง ทักษิณพูดขัดตลอด และใช้น้ำเสียงที่ไม่เหมาะสมด้วย ส่วนตัวคิดว่าไม่สามารถทำงานกับหัวหน้าที่ไม่ให้เกียรติคนอื่นได้ และยังเรื่องชอบพูดอะไรไม่คิด (คล้าย ๆ ประยุทธ์ตอนนี้ แต่ยังดีกว่าเยอะนะ) อย่างไอเอ็มเอฟไม่ใช่พ่อ ซึ่งกองเชียร์คิดว่าเท่ซะเหลือเกิน แต่ส่วนตัวคิดว่าเป็นผู้นำประเทศ ยังต้องติดต่อทำธุรกรรมกับเขาอีกเยอะมาพูดอย่างนี้ได้ยังไง  แต่ก็ไม่ได้เกลียดหรืออคติแบบไม่ลืมหูลืมตาว่าความเลวทุกอย่างในโลกนี้ถ้ามีชื่อทักษิณเข้าไปเกี่ยวข้องมันต้องจริงหมด ซึ่งตอนนี้ฝ่ายที่เรียกตัวเองว่ารู้ทันทักษิณ ก็กำลังทำกับธนาธรแบบเดียวที่ทำกับทักษิณ พูดถึงเรื่องนี้ก็น่าประหลาดนะ ส่วนตัวคิดว่าเรื่องที่กล่าวหาทักษิณหลายเรื่องมันก็ดูซับซ่้อน แต่คนเหล่านี้เข้าใจได้ แต่กับเรื่องที่พวกยึดอำนาจทำอยู่ตอนนี้เข้าใจง่ายกว่าตั้งเยอะ ก็มองข้ามไป หรือจริง ๆ สำหรับคนเหล่านี้อะไรก็ได้ใครก็ได้ขออย่าเป็นทักษิณพอ 

ส่วนอภิสิทธิ์ ตอนเข้ามาใหม่ ๆ ก็เชียร์นะ แต่พอเวลาผ่านไปเขาทำให้ผิดหวังมาก เพราะรู้สึกว่าเขาไม่ได้ยึดมั่นในระบบจริง ๆ การเมืองนอกสภาก็เอา บอยคอตการเลือกตั้งมาแล้วสองครั้ง มีโอกาสได้บริหารประเทศก็ไม่ได้แสดงถึงความเก่งอะไรอย่างที่คาดหวังไว้ (อาจตั้งความหวังไว้เยอะเกินไป) ยิ่งไปกว่านั้นยังมี DNA ของพรรคประชาธิปัตย์เต็มตัว ส่วนตัวคิดว่าไอ้ DNA นี้อาจติดตัวพรรคนี้มานานแล้ว แต่มันมาเข้มข้นขึ้นยุคอภิสิทธิ์นี่แหละ

ดังนั้นในช่วงก่อนที่มีตัวเลือกหลัก ๆ แค่สองทางนี้ ก็รู้สึกว่าไม่อยากเลือกใครเลย แต่ถ้าต้องเลือกจริงก็คงไม่เลือกปชป. แต่สุดท้ายก็โหวตโนนะ เพราะยุคที่ไทยรักไทยถูกยุบกลายเป็นพลังประชาชนและกลายเป็นเพื่อไทย จนต้องใช้ชุดสำรองมาลงเลือกตั้งยิ่งรู้สึกไม่มีตัวเลือกเข้าไปใหญ่ ก็โหวตโนมันซะเลย

ตัวเองเป็นคนไม่ชอบวิธีการนอกระบบทั้งหลาย ด่ามันมาหมดแล้วตั้งแต่พันธมิตร นปช. กกปส. สนธิ (ทหาร) ประยุทธ์ที่ยึดอำนาจก็ด่า ปีที่พันธมิตรประท้วง จำได้แม่นตอนที่พวกนี้ยกขบวนกันไปสนามบิน เพราะคืนก่อนหน้าที่พวกนี้จะเดินไปสนามบิน ตัวเองผ่าตัดไส้ติ่ง พอตอนเช้าตื่นขึ้นมาเปิดทีวีดู เซ็งมาก พวกนี้มันทำอะไรกันเคยนึกถึงผลเสียที่จะตามมาไหมนี่ แล้วยังลามปามไปถึงยึดทำเนียบไปทำนาปลูกข้าวอีก ส่วนนปช. ก็จำได้แม่น ตอนพวกนี้ยกขบวนไปทำให้ประชุมอาเซียนที่ไทยเป็นเจ้าภาพล้ม ตอนดูข่าวเห็นผู้นำประเทศต่าง ๆ ต้องนั่งเรือออกไปกลางทะเล เพื่อไปขึ้นเครื่องบินกลับบ้าน ดูข่าวแล้วอยากร้องไห้ ถามตัวเองว่าคนพวกนี้ตอนเด็ก ๆ พ่อแม่ไม่ได้สั่งสอนหรือว่าเวลามีแขกไปใครมาที่บ้าน ถ้ามีเรื่องอะไรกันให้เก็บไว้ก่อน ต้อนรับแขกก่อน ส่งแขกกลับบ้านแล้วค่อยคุยกัน และก็เห็นว่าไหน ๆ ตัวเองก็เดินเกมการเมืองพลาดไปแล้ว อภิสิทธิ์ได้เป็นนายก ก็ไม่เห็นเป็นไร รอครบวาระ หรือจะใช้วิธีในสภาก็ได้กดดันให้เขายุบสภาไป แต่ก็ดันไปเลือกวิธีประท้วง ไปปิดย่านเศรษฐกิจอย่างราชประสงค์ พวกแกเป็นบ้ากันหรือไง และฉากสุดท้ายก็จบไม่สวย ซึ่งตรงนี้ก็ยังงงอยู่นะว่ามันเกิดได้ยังไง จำได้ว่าอภิสิทธื์ประกาศยอมให้เลือกตั้งใหม่แล้ว แกนนำก็ประกาศสลายการชุมนุมแล้ว แต่กลับเกิดเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายมีการเผาห้าง ซึ่งกลายมาเป็นวาทกรรมเผาบ้านเผาเมือง (ซึ่งตรงนี้ก็ต้องให้ความเป็นธรรมกับทุกฝ่ายนะ เพราะจนถึงตอนนี้ยังไม่มีข้อสรุปจริง ๆ ว่าใครเผา แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ถ้าพวกนี้ไม่มาชุมนุมกัน มันก็ไม่เกิดเรื่อง) มาจนถึงพวกนกหวีด กกปส. บอกตามตรงเลยนะ ว่าตอนออกมาเดินขบวนต้านพรบ.นิรโทษกรรมสุดซอยกันนี่โอเค แต่พอยิ่งลักษณ์ประกาศยุบสภาแล้ว ดันไม่เลิก ประท้วงต่อกันอีก ชัตดาวน์กรุงเทพกันสนุกสนาน ไม่ได้สนใจเลยว่าประเทศจะเป็นยังไง ยังไม่พอยังไปป่วนเลือกตั้งอีก ตัวเองเป็นหนึ่งในยี่สิบล้านเสียงที่ออกไปเลือกตั้ง แต่ดันต้องเป็นโมฆะ ก็ไม่เข้าใจนะว่าเรียกตัวเองเป็นมวลมหาประชาชน แต่ดันกลัวแพ้เลือกตั้ง เคยคุยกับคนที่เชียร์กกปส.คนหนึ่งถามว่า ทำไมไม่ไปเลือกตั้งกันล่ะ ถ้าเป็นคนหมู่มากจริงก็พร้อมใจกันไปเลือกปชป.สิ ได้รับคำตอบว่าก็ไม่ได้ชอบปชป.เหมือนกัน ส่วนตัวนี่งงเลย เกลียดทักษิณขนาดนั้นทำไมไม่ยอมเลือกปชป.  คือขนาดตัวเองที่ไม่เคยคิดจะเลือกปชป. ปีนั้นยังตั้งใจแล้วว่าจะกลั้นใจเลือกปชป. ที่มีอภิสิทธิ์เป็นผู้นำนี่แหละ ลงโทษเพื่อไทยซะหน่อย ทำวุ่นวายมาหลายครั้งแล้ว แล้วทำไมพวกมวลมหาประชาชนถึงไม่ยอมเลือก แต่สุดท้ายปชป.ก็บอยคอตเลือกตั้งด้วย อยากจะบอกปชป.ว่าคุณได้ทิ้งโอกาสที่จะได้คะแนนจากผมไปแล้วนะ (พูดอย่างกับเขาจะแคร์ 55)

สุดท้ายก็จบที่ยึดอำนาจต้องทนอยู่กับประยุทธ์มาห้าปีกว่า ซึ่งต้องบอกว่าเป็นห้าปีที่รู้สึกอึดอัดมาก แต่เพื่อให้ความเป็นธรรมก็ต้องบอกว่าประยุทธ์ก็มีข้อดีในแง่ของการกล้าจัดการอะไรที่ไม่เป็นระเบียบ แต่ก็ต้องไม่ลืมว่าที่ทำได้เพราะประยุทธ์มีมาตรา 44 ซึ่งรัฐบาลปกติไม่มี แต่อย่างที่บอกส่วนตัวไม่ชอบอะไรที่นอกระบบแบบนี้ เราได้ใครมาบริหารก็ไม่รู้ เราไม่ได้เลือกถ้าคนอื่นเลือกมาเราก็ยอมรับได้ แต่นี่ยึดอำนาจเข้ามา แล้วยังไม่ยอมรีบคืนด้วย คุมอารมณ์ตัวเองก็ไม่ได้ พูดจาก็ไม่ระมัดระวัง ความสามารถก็ไม่ได้ดีไปกว่ายิ่งลักษณ์ พวกพ้องคนใกล้ชิดมีปัญหาก็มองข้าม คือปัญหาที่เคยเกิดในรัฐบาลปกติที่ด่า ๆ เข้าไว้ก็เกิดในรัฐบาลนี้เหมือนกัน แต่หนักกว่าคือพอถามมาก ๆ เข้าโกรธ และบางทีก็สั่งไม่ให้ถาม และยังบอกสื่อว่าไม่ให้เสนอข่าวอีก จากเป็นกรรมการก็จะลงมาเล่นเอง ซึ่งตรงนี้ก็ไม่ผิดนะ แต่แทนที่จะลาออกหรือทำอะไรให้มันอยู่ในกติกาเหมือนคนอื่นเขา กลับอ้างต้องทำงานต่อด้วยและก็จะมาเล่นการเมืองด้วย มันก็เลยดูทุลักทุเล  อิลักอีเหลื่อกันไปทุกฝ่าย และที่น่าขำคือพอใกล้เลือกตั้งก็ทำแอ๊บแบ๊วไปวัน ๆ บอกว่าไม่ได้อยากเป็นนายกต่อ แต่พยายามเปลี่ยนภาพลักษณ์ตัวเอง กลายเป็นตู่หวานจ๋อย แล้วก็ลงพื้นที่ในฐานะนายกตลอด แต่บอกว่าไม่ได้มาหาเสียง สว. 250 คนที่สุดท้ายต้องเลือกเอง แล้วเขาก็จะมามีส่วนร่วมโหวตตัวเอง นี่ก็ทำได้หน้าตาเฉยโดยไม่ได้รู้สึกอะไร 

นอกจากอึดอัดกับประยุทธ์แล้ว ก็อึดอัดกับกองเชียร์ประยุทธ์ (ซึ่งจริง ๆ แล้วเป็นสาเหตุที่ทำให้ไม่ชอบประยุทธ์มากขึ้นไปอีก เหมือนกับเกลียดทีมบอลคู่อริมากขึ้นก็เพราะไม่ชอบกองเชียร์) อ้างอยู่อย่างเดียวว่าบ้านเมืองสงบ ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วถ้าพวกคุณไม่ออกไปประท้วงปิดบ้านปิดเมืองแบบนั้นประเทศมันก็สงบ พอใกล้เลือกตั้งก็ใช้วิธีแบบเดิม ๆ ที่ใช้ในการปลุกระดมต่อต้านทักษิณ แต่คราวนี้เปลี่ยนเป้าเป็นธนาธรแทน ข้อหาก็เดิม ๆ เผาบ้านเผาเมือง ล้มเจ้า อะไรที่เคยเป็นสิ่งที่ฝั่งที่ตัวเองไม่ชอบทำ พอเป็นประยุทธ์ทำก็ไม่เห็นเป็นไร ประยุทธ์และพวกตั้งญาติตัวเองเข้ามาทำงานด้วยก็ไม่เป็นไร ทั้ง ๆ ที่ ด่าอีกฝ่ายมาตลอดเรื่องเอาญาติพี่น้องมาทำงาน คนใกล้ตัวประยุทธ์มีพฤติกรรมไม่โปร่งใส ก็ไม่เห็นเป็นไร ทั้งที่ถ้าเป็นอีกฝ่ายทำเดือดร้อนกันจะเป็นจะตาย ประยุทธ์เดินทางไปต่างประเทศ แซ่ซ้องสรรเสริญว่าไปทำงาน นายกคนก่อนหน้าก็ไปไอ้งานเดียวกันนี่แหละ แต่บอกว่าไปเที่ยว คุมสื่อปิดกั้นการแสดงความเห็นอย่างเสรี ไม่เป็นไรบ้านเมืองอยู่ในภาวะไม่ปกติ แต่ไม่เคยมองเห็นว่าสื่อที่ถูกปิดถูกควบคุมคือสื่อที่ไม่เชียร์รัฐบาล ประยุทธ์ไม่เก่งภาษาอังกฤษไม่เป็นไรล่ามมีไว้ทำไม แต่กับอีกคนจิกหัวด่าว่าอีโง่

นอกจากนี้ยังอึดอัดกับองค์กรอิสระซึ่งไม่ได้สร้างความไว้วางใจว่าได้ทำหน้าที่อย่างอิสระเลย ถ้าเป็นกรรมการก็คงจะถูกกล่าวหาว่าลำเอียงนั่นแหละ พรรคการเมืองที่เชียร์ประยุทธ์หาเสียงเชิงข่มขู่ทั้งโดยตรงและโดยอ้อมว่า ถ้าอีกพรรคชนะจะต้องไปชุมนุมบนถนนกันอีกบ้าง หรือถ้าอยากสงบจบที่ ... ก็มองไม่เห็น ทีคนของพรรคที่ถูกยุบถูกตัดสิทธ์ไปแล้ว ไปช่วยหาเสียงให้อีกพรรคซึ่งดูแล้วก็ไม่น่าจะมีอะไร ดันจะไปหาว่าเขาผิด องค์กรที่ควบคุมสื่อก็ขยันหมั่นเพียรหาเรื่องปิดสื่อที่ไม่เชียร์รัฐบาล ไปกล่าวหาว่าไม่เป็นกลาง ทั้ง ๆ ที่อีกช่องหนึ่งพฤติกรรมชัดเจนหนักกว่าเห็น ๆ แต่เชียร์รัฐบาล ก็ไม่ทำอะไร   

ดังนั้นการเลือกตั้งครั้งนี้ ถึงแม้จะรู้ผลอยู่แล้วว่าด้วยกฎกติกาที่เอื้ออำนวย ประยุทธ์ก็น่าจะได้กลับมา แต่ยังหวังว่าจะมีปาฏิหารย์ที่ผู้คนในประเทศนี้รู้สึกถึงความอึดอัดอย่างที่ตัวเองรู้สึก แล้วไปเลือกฝั่งที่ไม่เอาประยุทธ์กันเยอะ ๆ ซึ่งถ้าผลอออกมาเป็นอย่างที่หวังก็ถือว่าได้คลายความอึดอัดคับข้องใจตลอด 5 ปีที่ผ่านมา ไม่ต้องถึงกับได้เป็นรัฐบาลหรอก เอาแค่พรรคที่สนับสนุนประยุทธ์ได้สส.น้อย ๆ สักประมาณไม่เกิน 50 ก็พอใจแล้ว (จริง ๆ อยากให้ได้น้อยกว่า 25 จะได้เสนอชื่อนายกไม่ได้) และถ้าพวกนี้จะหน้าด้านไปรวมเสียงมาให้ได้เป็น 126 เสียงแล้วเอาไปรวมกับ สว. 250 คน ก็ไม่ว่าอะไร ถือว่าชนะแล้ว แต่ถ้าฝ่ายประยุทธ์ชนะมามากจริง ๆ ก็คงต้องยอมรับผล และคิดว่าเราเป็นคนส่วนน้อยของประเทศ แต่อย่างน้อยก็ยังรู้ว่าอีก 4 ปี ได้เลือกกันใหม่ ไม่ต้องรอคอยความกรุณา หรือมีคนมาพูดเหมือนกับมันเป็นบุญคุณที่เขายอมให้มีการเลือกตั้งกันอย่างทุกวันนี้